касметало́гія

[ад касметы(ка) + -логія]

раздзел медыцыны, які вывучае ўрачэбную і дэкаратыўную касметыку.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мікало́гія

(ад міка- + -логія)

раздзел батанікі, які вывучае грыбы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мікрабіяло́гія

(ад мікра- + біялогія)

раздзел біялогіі, які вывучае мікраарганізмы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

мікракліматало́гія

(ад мікра- + кліматалогія)

раздзел кліматалогіі, які даследуе мікраклімат.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пратыстало́гія

(ад пратысты + -логія)

раздзел заалогіі, які вывучае пратазоа.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

прыматало́гія

(ад прыматы + -логія)

раздзел антрапалогіі, які вывучае прыматаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ферментало́гія

(ад ферменты + -логія)

раздзел біяхіміі, які вывучае ферменты.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

энтамало́гія

(ад энтама- + -логія)

раздзел заалогіі, які вывучае насякомых.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ВЕ́КТАРНЫ АНА́ЛІЗ,

раздзел вектарнага злічэння, у якім сродкамі матэм. аналізу вывучаюцца вектарныя і скалярныя функцыі аднаго ці некалькіх аргументаў (вектарныя і скалярныя палі). Асновы вектарнага аналізу закладзены ў канцы 19 ст. ў працах Дж.Гібса і О.Хевісайда. Асн. дыферэнцыяльныя аперацыі: градыент скалярнага поля, дывергенцыя і ротар вектарнага поля; інтэгральныя аперацыі (паток вектара праз зададзеную паверхню і цыркуляцыя ўздоўж зададзенай крывой). Гл. Астраградскага формула, Стокса формула, Грына формула, Поля тэорыя.

т. 4, с. 64

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ЛО́ЦЫЯ (ад галанд. loodsen весці карабель),

1) раздзел навукі пра караблеваджэнне, які вывучае водныя і паветр. шляхі, каб гарантаваць бяспеку руху водных і паветр. караблёў (аэралоцыя).

2) Навігацыйны дапаможнік, які апісвае фізіка-геагр. асаблівасці пэўнага воднага аб’екта ці яго часткі або паветр. трасы, з характарыстыкай стаянак, партоў, агараджальных знакаў небяспекі і да т.п. У Л. паведамляюцца таксама законы і правілы, што вызначаюць рэжым плавання (паветраплавання) у пэўным раёне.

т. 9, с. 352

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)