Verbum

анлайнавы слоўнік

стра́шны

1. fürchterlich, fúrchtbar; beängstigend (тс. трывожны), dróhend (пагражальны);

2. (брыдкі) ábscheulich, ábstoßend, ábschreckend; hässlich;

3. разм. (вельмі моцны) gewáltig, úngeheuer, kolossál

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

салі́дны

1. (моцны) solíd(e); háltbar, gründlich (грунтоўны);

салі́дныя ве́ды solíde [gründliche] Kénntnisse;

2. (пра чалавека) solíd(e), ernst; bejáhrt, bei Jáhren (пажылы)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Вятры́ска ’моцны вецер’ (КТС, Сцяшк.). Польск. wiatrzysko, wietrzysko ’віхар’, в.-луж. wětrisko ’жахлівы вецер’ н.-луж. wētśisko ’навальніца’ (Швеля), чэш. дыял. vétřisko ’моцны вецер’. Думку аб супольнай інавацыі гл. Цыхун, Бел.-польск. ізал., 146–147. Адносна суфікса, які лічыцца запазычаннем у бел. мове з польск. (ГБМ, 1, 97), гл. Слаўскі, SP, 96. Адносна геаграфіі суфікса параўн. АЛА, мат. і дасл., 1971, к. 23.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

*Рамяна, ст.-бел. рамяно ’вельмі, моцна’ (Ст.-бел. лексікон), параўн. старое рус. рамя́но ’вельмі’, ц.-слав. рамѣно ’тс’, славен. rámeno ’моцна, вельмі, далёка’, славац. ramenito ’моцна’. Звязваюць з ст.-ісл. rammr ’моцны, востры’, ст.-в.-ням. irmin ’моцны’, алб. jerm ’шаленства’, літ. er̃mas ’пачвара, жах’, ę̃rms, ęr̃ms ’малпа; незвычайная з’ява’, арм. arman ’цуд’ (Міклашыч, 273; Фасмер, 3, 441; Бязлай, 3, 149).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Лістабой ’восеньскі вецер’ (маст., Сцяшк. Сл.). Да ліст ₁ і біць (гл.). Аналагічна рус. наўг. листобой ’моцны асенні паўн.-усх. вецер’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

sledge-hammer

[ˈsledʒ,hæmər]

v.t.

біць мо́латам або́ як мо́латам

adj.

мо́цны; зьнішча́льны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

ironclad

[ˈaɪrnklæd]

adj.

1) непару́шны, мо́цны

2) бранірава́ны

браняно́сец -ца m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

terrific

[təˈrɪfɪk]

adj.

1) страшэ́нны, застраша́льны

2) informal цудо́ўны

3) informal ве́льмі суро́вы, мо́цны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

derb a

1) ду́жы, мо́цны

2) гру́бы (пра чалавека);

~е Wáhrheit го́ркая пра́ўда

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

вы́плюхнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак., што.

Разм. Выліць з размаху. Выплюхнуць ваду з вядра. // перан. Выказаць адным разам усю злосць, гнеў і пад. Дагэтуль спакойны, стрымана-моцны, пан быў у ярасці, быццам адразу хацеў выплюхнуць свой гнеў. Караткевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)