тралява́ць

(ням. treilen = цягнуць)

падцягваць, падвозіць драўніну ад месца нарыхтоўкі да дарогі ці да месца сплаву трактарамі ці валачна-тралёвачнымі машынамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

nobody​1 [ˈnəʊbədi] n. нікчэ́мнасць, «пусто́е ме́сца»;

He’s a mere nobody. Ён поўная нікчэмнасць.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

nonentity [nɒˈnentəti] n.

1. derog. нікчэ́мнасць, «пусто́е ме́сца» (пра чалавека)

2. не́шта неісну́ючае, вы́думка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

promenade​1 [ˌprɒməˈnɑ:d] n.

1. dated прагу́лка, прагуля́нка, шпа́цыр

2. ме́сца для прагу́лкі, прамена́д

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

town cross [ˌtaʊnˈkrɒs] n. знак у вы́глядзе кры́жа, які́ адзначае ме́сца ры́нку ў го́радзе

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

translokacja

ж. перамяшчэнне; перавод (на іншае месца)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

żerowisko

н. месца, дзе жыруюць, кормяцца (звяры)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

НАСЕ́ЛЕНЫ ПУНКТ, населенае месца, паселішча,

пастаяннае або часовае месца, дзе пражывае насельніцтва: звычайна мае геагр. назву (тапонім). Падзяляецца па нар.-гасп. функцыях, колькасці жыхароў, адм. статусе і інш. Вядучае месца сярод населеных пунктаў належыць гарадам. Вял. сельскія Н.п. ў Расіі і на Украіне называюць сёламі (часам і на Беларусі), на поўдні Расіі — станіцамі, у горных раёнах Каўказа, Сярэдняй Азіі і Казахстана — ауламі. На Беларусі акрамя гарадоў пашыраны вёскі, гарадскія пасёлкі, рабочыя пасёлкі, трапляюцца хутары, курортныя пасёлкі. Да 1930—40-х г. існавалі мястэчкі.

т. 11, с. 197

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

кар’е́р ​1, ‑у, м.

Самы хуткі бег каня з пачарговай перастаноўкай разам пярэдніх і задніх ног. Пусціць каня ў кар’ер.

•••

З месца ў кар’ер гл. месца.

[Фр. carrière.]

кар’е́р ​2, ‑а, м.

Месца здабычы карысных выкапняў адкрытым спосабам; месца, дзе капаюць гліну, пясок і пад. Тарфяны кар’ер. Пясчаны кар’ер. □ За цагельняй — кар’еры, у якіх капаюць гліну. Навуменка.

[Фр. carrière.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

валацу́жнічаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Разм. Быць валацугам (‑ай), не мець пастаяннага месца жыхарства. // Пагард. Часта мяняць працу і месца жыхарства; бадзяцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)