жыві́нка, ‑і,
Тое, што надае каму‑, чаму‑н. жывасць, прывабнасць, своеасаблівасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жыві́нка, ‑і,
Тое, што надае каму‑, чаму‑н. жывасць, прывабнасць, своеасаблівасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
залату́шны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да залатухі.
2. Хворы на залатуху; з залатухай.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
запарушы́ць, ‑рушу, ‑рушыш, ‑рушыць;
1. Пашкодзіць чым‑н., папаўшым у сярэдзіну.
2. Прысыпаць, зацерушыць.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
злічы́ць, злічу, злічыш, злічыць;
Вызначыць суму, колькасць; пералічыць, палічыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вынахо́дніцтва, ‑а,
1. Дзейнасць вынаходнікаў.
2. Тое, што і вынаходства (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пасну́ць, ‑сне; ‑снём, ‑сняце, ‑снуць;
Заснуць — пра ўсіх, многіх або пра ўсё, многае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
капы́лле, ‑я,
Капылы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
міну́чы, ‑ая, ‑ае.
Такі, які хутка праходзіць, мінае; недаўгавечны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыбіра́льшчык, ‑а,
Рабочы, які займаецца прыбіраннем, навядзеннем чыстаты, парадку дзе‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пуць, ‑і,
Чыгуначная або трамвайная каляя.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)