чаргава́цца, -гу́юся, -гу́ешся, -гу́ецца; -гу́йся; незак.

1. Паслядоўна, па чарзе заменьваць адно другім; перыядычна паўтарацца.

2. У лінгвістыцы: заканамерна замяняцца адзін другім (пра гукі) у каранях або афіксах роднасных слоў або форм.

|| наз. чаргава́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

нядру́жны, ‑ая, ‑ае.

1. Не звязаны дружбай, узаемнай згодай.

2. Які адбываецца не ў адзін час, нязладжана. Пачуліся адзін за адным стрэлы зенітных гармат. Яны былі нядружныя. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

велату́р, ‑а, м.

Адзін круг ці этап веласіпедных гонак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гладкафарбава́ны, ‑ая, ‑ае.

Пафарбаваны ў адзін колер. Гладкафарбаваная тканіна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зраі́цца, зроіцца; зак.

Злучыцца ў адзін рой. Пчолы зраіліся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вяршко́вы, ‑ая, ‑ае.

Мераю ў адзін вяршок. Вяршковыя дошкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднакаўшо́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адзін коўш. Аднакаўшовы экскаватар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адналяме́шны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адзін лямех. Адналямешны плуг.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднасхі́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адзін схіл. Аднасхільны дах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднацылі́ндравы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адзін цыліндр (пра матор).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)