рэкламава́ць, -му́ю, -му́еш, -му́е; -му́й; -мава́ны;
1. Аб’явіць (аб’яўляць)
2.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (пад рэд. І. Л. Капылова, 2022, актуальны правапіс)
рэкламава́ць, -му́ю, -му́еш, -му́е; -му́й; -мава́ны;
1. Аб’явіць (аб’яўляць)
2.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (пад рэд. І. Л. Капылова, 2022, актуальны правапіс)
спе́лы, -ая, -ае.
1. Які паспеў, выспеў, стаў прыгодным для ўжывання.
2.
3.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (пад рэд. І. Л. Капылова, 2022, актуальны правапіс)
ствары́цца, 1 і 2
1. Утварыцца, узнікнуць.
2. Арганізавацца, пачаць дзейнічаць (
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (пад рэд. І. Л. Капылова, 2022, актуальны правапіс)
стогн, -у,
1. Жаласны енк, выкліканы болем або вялікім горам; выражэнне пакуты, адчаю.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (пад рэд. І. Л. Капылова, 2022, актуальны правапіс)
турча́ць, 1 і 2
1. Утвараць характэрныя для жаб гукі.
2. Тарахцець (
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (пад рэд. І. Л. Капылова, 2022, актуальны правапіс)
ту́ша, -ы,
1. Асвежаванае і выпатрашанае цела забітай жывёліны.
2.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (пад рэд. І. Л. Капылова, 2022, актуальны правапіс)
хаду́лі, -ду́ль і -яў,
1. Шасты з высока прыбітымі прыступкамі, стаўшы на якія можна хадзіць вялікімі крокамі.
2.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (пад рэд. І. Л. Капылова, 2022, актуальны правапіс)
шапяля́вы, -ая, -ае.
1. Які вымаўляе свісцячыя гукі (с,
з) падобна да шыпячых (ш, ж).
2.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (пад рэд. І. Л. Капылова, 2022, актуальны правапіс)
шпінгале́т, -а,
1. Засаўка для запірання створак акон, дзвярэй.
2.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (пад рэд. І. Л. Капылова, 2022, актуальны правапіс)
harden
v.
1) цьвярдзе́ць, рабі́ць (-ца) цьвёрдым
2) загарто́ўваць (-ца)
3) рабі́ць (-ца) бязду́шным, бязьлі́тасным
4) гартава́ць (
1) расьці́, узраста́ць (
2) зацьвярдзява́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)