yard
I [jɑ:rd]
1.
n.
1) двор двара́ m. , панадво́ рак -ка m.
2) парк -у m. (чыгу́ начны, трамва́ йны)
3) склад -у m.
lumber yard — склад лесаматэрыя́ лаў
2.
v.t.
трыма́ ць у за́ гарадзе, заганя́ ць жывёлу ў за́ гарадзь
II [jɑ:rd]
n.
ярд -а m. (ме́ ра даўжыні́ )
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Мача́ ць ’акунаць у што-небудзь вадкае або сыпкае’, ’расходаваць што-небудзь мачаннем’, ’вырабляць што-небудзь апусканнем у раствор’ (ТСБМ , Нас. , Сл. ПЗБ , ТС ), лях. ’мачыць’ (Сл. ПЗБ ); мачы́ ць ’рабіць мокрым’, ’трымаць у мокрым’ (ТСБМ ). Укр. моча́ ти , мочи́ ти ; рус. моча́ ть , мака́ ть , мочи́ ть ; польск. maczać , moczyć , в.-луж. mačeć , močić , чэш. máčeti , močiti , славац. mačať , močiť , славен. pomákati , močíti , серб.-харв. ума́ кати , мо̀чити і мо̀чати , макед. мака , моча , ст.-слав. мочити . Прасл. močiti > močati утвораны ад назоўніка moča , які ўзыходзіць да і.-е. асновы *mok‑ (параўн. прасл. moknǫti ): літ. makénti , mak(n)óti ’таптаць гразь, хадзіць па гразі’, makalỹnė ’гразь’, ’слота’, makónė ’лужа’, лат. mãkulis ’хмара’, makņa ’гразкае месца’. Відавочна, сюды і асец. moecyn ’пакласці ў вадкасць’ (Міклашыч , 199; Бернекер , 2, 69; Фасмер , 2, 666; Бязлай , 2, 199). Сюды ж мачлі́ вый , машлі́ вы ’мокры (пра год)’ (жлоб. , Нар. словатв. ; в.-дзв. , Сл. ПЗБ ; Ян. ), мачы́ льня ’месца, дзе мочаць лён, каноплі’ (ТСБМ ).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ма́ рка I ж. , в разн. знач. ма́ рка;
пашто́ вая м. — почто́ вая ма́ рка;
м. заво́ да — ма́ рка заво́ да;
но́ выя ~кі станко́ ў — но́ вые ма́ рки станко́ в;
пад ~кай — (чаго ) под ма́ ркой (чего );
вытры́ мліваць (трыма́ ць ) ~ку — выде́ рживать (держа́ ть) ма́ рку;
псава́ ць ~ку — по́ ртить ма́ рку;
пе́ ршай ~кі — пе́ рвой ма́ рки
ма́ рка II ж. (денежная единица ) ма́ рка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
па́ зуха ж. , в разн. знач. па́ зуха;
за ~хай — за па́ зухой;
палажы́ ць за ~ху — положи́ ть за па́ зуху;
ло́ бныя ~хі — анат. ло́ бные па́ зухи;
п. ліста́ — бот. па́ зуха листа́ ;
◊ трыма́ ць ка́ мень за ~хай — держа́ ть ка́ мень за па́ зухой;
як у Хрыста́ (Бо́ га) за ~хай (жыць) — как у Христа́ за па́ зухой (жить)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Lé ine f -, -n вяро́ ўка; ле́ йцы, мату́ з;
◊
j-n an der ~ há ben трыма́ ць каго́ -н. у рука́ х;
~ zí ehen* разм. скруці́ ць [змата́ ць] ву́ ды, зліня́ ць, уцячы́ ;
an dersé lben ~ zí ehen* быць [дзе́ йнічаць] заадно́ з кім-н.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
verté idigen
1. vt (gegen A ) абараня́ ць, барані́ ць (каго-н. , што-н. ад каго-н. , чаго-н );
j-n vor Gerí cht ~ абараня́ ць каго́ -н. у судзе́
2. ~, sich барані́ цца, трыма́ ць абаро́ ну
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
distance [ˈdɪstəns] n.
1. адле́ гласць, дыста́ нцыя;
at a distance of three miles на адле́ гласці трох міль
2. праме́ жак ча́ су;
At this distance in time I cannot remember. Праз столькі часу я не магу гэтага памятаць.
♦
from a distance здалёк, здалёку;
in the distance удалечыні́ ;
keep one’s distance трыма́ цца ўбаку́ ;
keep smb. at a distance трыма́ ць каго́ -н. на зна́ чнай адле́ гласці
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
string 1 [strɪŋ] n.
1. вяро́ вачка, тасёмка, шнур, шнуро́ к;
a string of beads ні́ тка па́ церак/кара́ ляў
2. струна́
3. pl. the strings стру́ нныя інструме́ нты
4. чарада́ , шэ́ раг;
a string of саrs гуж, чарада́ машы́ н
♦
have/keep smb. on a string трыма́ ць каго́ -н. на пры́ вязі, пад кантро́ лем, у по́ ўнай зале́ жнасці;
(with) no strings attached/without strings у по́ ўнай незале́ жнасці;
pull strings карыста́ цца су́ вязямі
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
confine
[kənˈfaɪn]
1.
v.t.
1) абмяжо́ ўваць, абмяжо́ ўвацца
2) трыма́ ць унутры́
A cold confined him to the house — Прасту́ да трыма́ е яго́ ў ха́ це
to be confined to bed — быць прыкава́ ным да ло́ жка
3) саджа́ ць у турму́ , зьняво́ льваць
2.
n. often confines
ме́ жы; дзяржа́ ўная мяжа́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
замяні́ ць , ‑мяню, ‑меніш, ‑меніць; зак. , каго-што .
1. кім-чым . Узяць, скарыстаць, паставіць узамен другога. Замяніць зношаныя дэталі новымі. □ Казанцаў замяніў сваю паласатую піжаму бездакорным светла-шэрым касцюмам. Васілевіч . // Падмяніць адно другім. Работу словам не заменіш. Прымаўка .
2. Заняць месца каго‑, чаго‑н., выконваючы яго абавязкі, ролю. З жалем зірнуў Андрэй на маці і зразумеў, што яна больш не работніца. Ён павінен замяніць яе, каб трымаць сям’ю. Чарнышэвіч . Панаса забралі як заложніка, каб дзед Талаш прыйшоў і замяніў сына. Колас .
3. З’явіцца на змену каму‑, чаму‑н. Сум заменіць песня. □ Я быў рад усяму, Што пісала яна, І адпісваў. Зіму замяніла вясна. Нядзведскі .
4. Выпадкова або наўмысна ўзяць чужую рэч замест сваёй; падмяніць. Замяніць кніжку. Замяніць галошы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)