ва́жна нареч.
1. разг. ва́жно, гордели́во; чо́порно, надме́нно;
2. в знач. сказ. ва́жно;
в. мець на ўва́зе — ва́жно име́ть в виду́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мэ́та ж. цель;
ста́віць сабе́ за мэ́ту — задава́ться це́лью;
◊ мець на мэ́це — име́ть в виду́;
з мэ́тай — с це́лью; в це́лях
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
рэзе́рв, -ву м., в разн. знач. резе́рв;
~вы вытво́рчасці — резе́рвы произво́дства;
мець у ~ве — име́ть в резе́рве;
○ працо́ўныя ~вы — трудовы́е резе́рвы
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
credibly [ˈkredəbli] adv. напэ́ўна, пэ́ўна, дакла́дна;
be credibly informed that… мець дакла́дныя зве́сткі аб тым, што…
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
addicted [əˈdɪktɪd] adj. : be addicted to drugs/alcohol/tobacco мець згу́бную ця́гу да нарко́тыкаў/алкаго́лю/тытуню́
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
шанс шанс, род. ша́нсу м.; шанц, род. ша́нцу м.; ша́нец, род. ша́нцу м.;
име́ть шансы мець ша́нсы (ша́нцы).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
хаце́ць, хачу́, хо́чаш, хо́ча; хаці́; незак.
1. чаго, каго-што, з інф., са злуч. «каб» і без дап. Мець жаданне, ахвоту да чаго-н., адчуваць патрэбу ў кім-, чым-н.
Х. спаць.
2. каго-чаго, чаго ад каго і са злуч. «каб». Імкнуцца да чаго-н., дамагацца чаго-н.
Хачу, каб не хварэлі дзеці.
Хачу, каб людзі жылі мірна.
3. з інф. Мець намер зрабіць што-н.
Ён хацеў рамантаваць абутак.
4. з інф. Ужыв. для абазначэння магчымасці, імавернасці ажыццяўлення чаго-н. (разм.).
Хочаш — гуляй, а хочаш — спі.
5. 3 адноснымі займеннікамі і прыслоўямі ўтварае спалучэнні са знач. азначальнасці: кожны, усякі (прадмет, месца, час і пад.).
Ён рабіў, што хацеў, хадзіў, куды хацеў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дзяўбці́ся, ‑бецца; пр. дзёўбся, дзяўблася, ‑лося; незак.
1. Разм. Мець звычай, прывычку біцца дзюбай (пра птушак). — Гляньце, гляньце, — наш дроздзік дзяўбецца. Сіпакоў.
2. Дзяўбці адзін аднаго. Два пеўні дзяўбуцца.
3. Зал. да дзяўбці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пражыва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
1. Незак. да пражыць (у 3 знач.).
2. Мець месца жыхарства дзе‑н. Разведчыкі начавалі ў лагеры рэдка, і старшына пражываў у зямлянцы найбольш адзін, як бабыль. Брыль.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спрага́цца 1, ‑аецца; ‑аемся, ‑аецеся, ‑аюцца; незак.
1. Незак. да спрэгчыся 1 (у 2 знач.).
2. Зал. да спрагаць 1.
спрага́цца 2, ‑аецца; незак.
1. Мець формы спражэння.
2. Зал. да спрагаць 2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)