ла́пцік, ‑а, м.
Памянш.-ласк. да лапаць 1.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лі́сцейка, ‑а, н., зб.
Памянш.-ласк. да лісце.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
са́дзік, ‑а, м.
Разм. Памянш.-ласк. да сад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фо́рдзік, ‑а, м.
Разм. Памянш.-ласк. да форд.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
це́мечка, ‑а, н.
Разм. Памянш.-ласк. да цемя.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ягня́тка, ‑а, н.
Памянш.-ласк. да ягня, ягнё.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кра́ска, -і, ДМ кра́сцы, мн. -і, -сак, ж. (разм.).
Палявая кветка.
На лузе багата красак.
|| памянш.-ласк. кра́сачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.
|| прым. кра́скавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пасту́х, -а́, мн. -і́, -о́ў, м.
Чалавек, які пасе статак.
|| памянш.-ласк. пастушо́к, -шка́, мн. -шкі́, -шко́ў, м.
|| ж. пасту́шка, -і, ДМ -шцы, мн. -і, -шак.
|| прым. пастухо́ўскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
кот; кіса (ласк.)
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)
БА́ДЭНСКАЯ ШКО́ЛА, фрайбургская школа, гейдэльбергская школа,
кірунак у неакантыянстве канца 19 — пач. 20 ст. Мела значны ўплыў у Германіі. Гал. прадстаўнікі В.Віндэльбанд, Г.Рыкерт, Р.Кронер, Э.Ласк, Г.Мюнстэрберг і інш. Паводле вучэння прадстаўнікоў гэтай школы, у свеце неабходнасці і ўсеагульных абсалютных каштоўнасцяў існуе надіндывідуальная абстрактная дасканалая свядомасць, вышэйшая ступень існавання якой ідэал. Але ідэалы не заўсёды здзяйсняюцца. Адсюль і кантаўская супярэчнасць паміж быццём і неабходнасцю, павіннасцю. Асн. ідэя Бадэнскай школы ў тым, што філасофія — гэта навука пра ідэальныя нормы і абсалютныя каштоўнасці, а эмпірычныя навукі вывучаюць тое, што існуе заўсёды, устанаўліваюць агульныя заканамернасці з’яў прыроды; у адрозненне ад гэтых навук гіст. навука — ідэаграфічная (апісвае і ацэньвае грамадскія з’явы).
Літ.:
Ситковский Е. Неокантианство // Из истории философии XIX века: Сб. ст. М., 1933;
Григорьян Б. Неокантианство: Критич. очерк. М., 1962.
В.П.Пешкаў.
т. 2, с. 216
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)