сябро́ўка, -і, ДМ -ро́ўцы, мн. -і, -ро́вак, ж.

1. Асоба жаночага полу, якая сябруе з кім-н.

2. Пра каханую жанчыну.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

халі́ф, -а, мн. -ы, -аў, м.

Тытул вярхоўнага правіцеля ў мусульман, а таксама асоба, якая мае гэты тытул.

|| прым. халі́фскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

эміса́р, -а, мн. -ы, -аў, м. (кніжн.).

Асоба, якую неафіцыйна пасылаюць з сакрэтным палітычным даручэннем у іншую краіну.

|| прым. эміса́рскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

freelancer [ˈfri:lɑ:nsə] n. асо́ба, яка́я працу́е на дагаво́рнай асно́ве, няшта́тны супрацо́ўнік

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

has [hæz, həz] 3-я асоба, адз. л., цяпер. ч. ад have

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

male​1 [meɪl] n.

1. мужчы́на; асо́ба мужчы́нскага по́лу

2. саме́ц

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

second person [ˌsekəndˈpɜ:sn] n. the second person ling. друга́я асо́ба займе́нніка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

капельма́йстар, ‑тра, м.

Асоба, якая кіруе хорам або аркестрам; дырыжор.

[Ням. Kapellmeister.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

набіва́льшчык, ‑а, м.

Асоба, занятая набіваннем чаго‑н. Набівальшчык папярос.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

саманарыхто́ўшчык, ‑а, м.

Асоба, арганізацыя, якая праводзіць саманарыхтоўку. Саманарыхтоўшчык гародніны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)