аўтахто́ны, ‑аў;
Карэннае, спрадвечнае насельніцтва краіны; абарыгены.
[Грэч. autochthon — тубылец, туземец.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аўтахто́ны, ‑аў;
Карэннае, спрадвечнае насельніцтва краіны; абарыгены.
[Грэч. autochthon — тубылец, туземец.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ашвартава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
баклажа́н, ‑а,
1. Паўднёвая аднагадовая агародная расліна сямейства паслёнавых.
2. Мясісты плод гэтай расліны сіняга
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бакшто́ў, ‑това,
[Гал.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
барэ́ткі, ‑так;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
белаву́сы, ‑ая, ‑ае.
У якога светлыя
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
белагало́вы, ‑ая, ‑ае.
У якога галава са светлымі
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
во́шчаны, ‑ая, ‑ае.
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адрэагава́ць, ‑гую, ‑гуеш, ‑гуе;
Адказаць, адазвацца якім‑н. чынам на тое
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
акці́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе;
Скласці (складаць) акт з мэтай засведчыць наяўнасць
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)