мату́з, -за́ м., разг.

1. бечёвка ж., верёвочка ж.; обры́вок (верёвки, тесьмы и т.п.);

2. чаще мн. (у фартука, капора, шапки-ушанки) завя́зки, тесёмки

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нарэ́з м.

1. -зу (действие) наре́зка ж.; нареза́ние ср.;

2. -за в разн. знач. наре́з;

зрабі́ць н. — сде́лать наре́з;

н. зямлі́ — ист. наре́з земли́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пазаво́зіць сов. (о многих, о многом)

1. (доставить куда-л.) завезти́, отвезти́;

2. (за что-л.) завезти́;

3. (отправить куда-л. далеко) завезти́, увезти́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

памыля́цца несов. ошиба́ться; (ошибочно признавать кого-, что-л. за другого, другое — ещё) обознава́ться; (делать ошибку в речи — ещё) огова́риваться; (иметь неправильное мнение — ещё) заблужда́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дрот м. Draht m -(e)s, Drähte;

ме́дны дрот Kúpferdraht m;

тэлегра́фны дрот Telegráfendraht m;

калю́чы дрот Stácheldraht m;

за калю́чым дротам hínter Stácheldraht

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пла́ўка ж.

1. (дзеянне) Schmélzen n -s, Schmélzung f -, -en;

2. (метал за адну плаўку) Ábstich m -(e)s, -e, Áusstoß m -es, -stöße

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сачэ́нне н.

1. ав., касм.. Náchführung f -, Verfólgung f -;

сачэ́нне за спадаро́жнікамі Satellítenbeobachtung f -;

2. (сочка) Beóbachtung f -, -en; Bespítzelung f -, -en; Bescháttung f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

замацава́ць, ‑цую, ‑цуеш, ‑цуе; зак.

1. што. Прыбіўшы, прывязаўшы, заціснуўшы і пад., зрабіць нерухомым, устойлівым; прымацаваць. Замацаваць канат. □ Іван замацаваў чарговую дэталь у патрон і ўключыў матор. Ваданосаў. Барыс не толькі ўставіў спіцы, але і падцягнуў ланцуг, замацаваў руль. Жычка.

2. што. Зрабіць пастаянным, трывалым, устойлівым. Замацаваць веды. Замацаваць перамогу. □ Пераход Зеленюка на кватэру да Малаха яшчэ больш замацаваў іхняе сяброўства з Віктарам. Зарэцкі. // Зафіксаваць. Хараство — мімалётнае, не замацуй яго на палатне ці ў радках — знікне без следу. Лужанін.

3. што. Утрымаць за сабой, арганізаваўшы абарону. Замацаваць занятую пазіцыю.

4. каго-што. Зацвердзіць за кім‑, чым‑н.; забяспечыць права на каго‑, што‑н. за кім‑, чым‑н. Замацаваць зямлю за сялянамі. Замацаваць кансультанта. □ Мінеральныя глебы замацаваліся за другой брыгадай. Дуброўскі.

5. што. Апрацаваць замацавальнікам. Замацаваць фотаздымак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

валачы́цца, ‑лачуся, ‑лочышся, ‑лочыцца; незак.

1. Цягнуцца па зямлі, падлозе і пад. За трактарамі валачыліся прывязаныя да іх счэпы з плугоў, баран, культыватараў, сеялак. Хадкевіч. Крывая тонкая шабля паручніка валачылася па зямлі. Скрыган. // Хадзіць услед за кім‑н. Я быў на сёмым небе і пачаў валачыцца за ім след у след, як абнаджаны шчанюк. Лужанін.

2. Разм. Вандраваць, блукаць; бадзяцца. Курачка валачыўся па вёсках і хутарах пад выглядам шаўца. Чарнышэвіч. [Мікола:] — Валачыцца тут [Капейка] хутка год. А хто, адкуль — так і не дойдзеш да ладу. Брыль. [Бацька:] — Дзе ты ноч у ноч валочышся? Навуменка.

3. за кім. Разм. пагард. Заляцацца. А што за.. [Варай] валочыцца і пры кожнай сустрэчы чэпіцца да яе гэты белабрысы брыгадзір Даніла Анішчык, Вара і не вінавата. Дуброўскі.

4. Зал. да валачыць (у 4 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

obrażać się

незак. na kogo, o co крыўдзіцца, крыўдаваць, абражацца на каго за што

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)