адасо́біць, -блю, -біш, -біць; -блены; зак.

1. каго-што. Аддзяліцца, выдзеліць з агульнага, цэлага; паставіць у асобае становішча.

А. участак зямлі ў садзе.

2. што. У граматыцы: зрабіць адасобленым (у 2 знач.).

А. азначэнне.

|| незак. адасабля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. адасабле́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

трыво́га, -і, ДМ -во́зе, ж.

1. Неспакой, моцнае душэўнае хваляванне, выкліканае страхам, небяспекай і пад.

Т. за лёс дзяцей.

2. Шум, перапалох, мітусня.

Усе крычалі, адчувалася моцная т.

3. Небяспечнае становішча, а таксама сігнал, які апавяшчае аб ім.

Паветраная т.

Пажарная т.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

улі́пнуць, -ну, -неш, -не; улі́п, -пла; -ні; зак.

1. у што. Папасці ў што-н. ліпкае, вязкае.

2. перан. Трапіць у непрыемнае становішча (разм.).

У. у гісторыю.

3. Добра аблегчы, прыстаць (пра адзенне, абутак; разм.).

Сукенка ўліпла.

|| незак. уліпа́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

massive [ˈmæsɪv] adj.

1. вялі́зны, масі́ўны

2. ве́льмі сур’ёзны, ця́жкі (пра фізічнае становішча);

a massive heart attack сур’ёзны сардэ́чны пры́ступ, ця́жкі інфа́ркт

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

status [ˈsteɪtəs] n. ста́тус, грама́дскае стано́вішча;

a rise in status прасо́ўванне па грама́дскай ле́свіцы;

a status seeker пра́гны да сла́вы чалаве́к, славалю́б

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Lébenslage f -, -n вару́нкі [абста́віны] жыцця́;

sich in jéder ~ zuréchtfinden* знахо́дзіць вы́хад з любо́га стано́вішча;

jéder ~ gewáchsen sein быць на вышыні́ (стано́вішча) пры любы́х абста́вінах

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

*Сцёк, стёкы ’не з галавой (пра становішча ў вадзе)’: тут шчэ стёкы (пін., Нар. лекс.). Відаць, да ста́чыць ’быць дастатковым’ (гл.) або да сцекці́ ’дастаць, абхапіць’ (гл. сцякаць), параўн.: я тут нэ стэчу, тут тчэ нэ сцёкы (там жа).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

трагі́чны

1. лит., театр. траги́ческий;

2. (ужасный, потрясающий; очень трудный) траги́ческий, траги́чный;

т. вы́падак — траги́ческий (траги́чный) слу́чай;

~нае стано́вішча — траги́ческое (траги́чное) положе́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хі́сткі

1. ша́ткий, неусто́йчивый; кача́ющийся, коле́блющийся; зы́бкий;

2. перен. (ненадёжный) ша́ткий;

~кае стано́вішча — ша́ткое положе́ние;

3. перен. неустанови́вшийся;

х. хара́ктар — неустанови́вшийся хара́ктер

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мальтузія́нства, ‑а, н.

Рэакцыйная тэорыя народанасельніцтва, створаная буржуазным эканамістам Мальтусам, згодна якой становішча працоўных вызначаецца не сацыяльнымі ўмовамі капіталістычнага ладу, а хуткім ростам колькасці насельніцтва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)