demand2 [dɪˈmɑ:nd] v. патрабава́ць; насто́йліва прасі́ць;

The case demands great skill and energy. Для гэтай справы патрэбныя і спрыт, і энергія.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

slouch [slaʊtʃ] v. трыма́цца нязгра́бна, нехлямя́жа; суту́ліцца, го́рбіцца

slouch about [ˌslaʊtʃəˈbaʊt] phr. v. сланя́цца, сно́ўдацца без спра́вы

slouch around [ˌslaʊtʃəˈraʊnd] phr. v. = slouch about

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Соўбіль ‘недарэка, які мяшаецца ў чужыя справы’ (Варл.). Відаць, да со́ваць (гл.), утворана ад варыянта асновы ‑со́ўваць (параўн. засо́ўваць, перасо́ўваць і пад.) праз дэвербатыў *соўба з суф. ‑ель (фанетычна ‑іль).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

акалі́чнасць ж.

1. обстоя́тельство ср., околи́чность;

~ці спра́вы невядо́мы — обстоя́тельства де́ла неизве́стны;

жыццёвыя ~ці — жи́зненные обстоя́тельства;

2. грам. обстоя́тельство ср.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

неўпара́дкаваны

1. неупоря́доченный;

~ная гаспада́рка — неупоря́доченное хозя́йство;

2. (неулаженный) неустро́енный;

~ныя спра́вы — неустро́енные дела́;

3. (лишённый многих удобств) не-благоустро́енный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

элемента́рны прям., перен. элемента́рный;

~ная матэма́тыка — элемента́рная матема́тика;

~ныя ўмо́вы — элемента́рные усло́вия;

э. падыхо́д да спра́вы — элемента́рный подхо́д к де́лу

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

enlist

[ɪnˈlɪst]

1.

v.t.

1) заліча́ць; прызыва́ць (на вайско́вую слу́жбу)

2) прыця́гваць (да не́йкае спра́вы), здабыва́ць падтры́мку або́ дапамо́гу

3) уно́сіць у сьпіс

2.

v.i.

1) паступа́ць, прызыва́цца (у во́йска)

2) далуча́цца да не́йкае спра́вы, дапамага́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ЗЕ́МСКІ СУД,

1) на Беларусі, Літве і Украіне пав. шляхецкі суд у 16—1-й пал. 19 ст. Разглядаў крымін. і грамадз. справы, выконваў натарыяльныя функцыі, запісваў скаргі на незаконныя дзеянні службовых асоб павета. Складаўся з суддзі, падсудка і пісара. Выбіраўся пав. шляхтай з мясц. шляхціцаў (хрысціян), якія ведалі права, мелі маёнткі. Сесіі З.с. збіраліся З разы на год. Судаводства вялося на падставе Бельскага прывілея 1564 і Статутаў ВКЛ 1566 і 1588, да сярэдзіны 17 ст. на бел., потым на польск. мове. Дзейнічаў да 30.10.1831.

2) У Расіі мясц. судовы і адм.-паліцэйскі орган у 2-й пал. 18—2-й пал. 19 ст. Створаны паводле «Устанаўлення для кіравання губерняў 1775». Падзяляўся на Ніжні (разглядаў дробныя крым. і грамадз. справы, дзейнічаў як паліцэйска-адм. пав. орган; у 1862 заменены пав. паліцэйскім упраўленнем) і Верхні (саслоўны суд. орган для дваран і апеляцыйная інстанцыя для пав. судоў, дваранскіх апек і ніжніх З.с.). Скасаваны ў 1796.

т. 7, с. 60

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МІХНЮ́К (Уладзімір Мікалаевіч) (н. 27.9.1947, в. Грушчаны Свіслацкага р-на Гродзенскай вобл.),

бел. гісторык. Д-р гіст. н. (1987), праф. (1991). Скончыў Гродзенскі пед. ін-т (1969). З 1992 дырэктар Бел. НДІ дакументазнаўства і архіўнай справы. У 1997—98 заг. аддзела Камісіі па міжнар. справах і нац. бяспецы Савета Рэспублікі Нац. сходу Рэспублікі Беларусь. З 1998 у БДУ. Адзін з аўтараў «Нарысаў гісторыі Беларусі» (ч. 2, 1995), аўтараў і складальнікаў зб-каў дакументаў і матэрыялаў «Знешняя палітыка Беларусі» (т. 1—2, 1997—99), «Антон Луцкевіч: матэрыялы следчай справы НКУС БССР» (1997).

Тв.:

Крестьянство Белоруссии на пути к социализму: Историогр. очерк. Мн., 1979;

Становление и развитие исторической науки Советской Белоруссии (1919—1941 гг.). Мн., 1985;

Историческая наука БССР, 80-е годы. Мн., 1987 (разам з П.​Ц.​Петрыкавым);

Арыштаваць у высылцы: Дак. нарыс пра Алеся Дудара. Мн., 1996;

Споведзь у надзеі застацца жывым: Аўтабіягр. Браніслава Тарашкевіча. Мн., 1999 (разам з А.​І.​Валахановічам).

т. 10, с. 487

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

audience

[ˈɔdiəns]

n.

1) аўдыто́рыя f., слухачы́, гледачы́; пу́бліка f.

2) слу́ханьне (спра́вы)

3) аўдые́нцыя f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)