-кінез, -кінезія

(гр. kinesis = рух)

другая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае рух, перамяшчэнне.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

крываліне́йны, ‑ая, ‑ае.

Які ўтвараецца крывымі лініямі. Крывалінейная паверхня. // Які ўтварае крывую лінію. Крывалінейны рух.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самасці́йны, ‑ая, ‑ае.

Незалежны, самастойны (пра нацыяналістычны контррэвалюцыйны рух на Украіне ў 1918–1920 гг.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вага́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да вагання, уласцівы ваганню (у 1 знач.). Вагальны рух.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стаха́наўскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да стаханаўца, звязаны з масавым рухам стаханаўцаў. Стаханаўскі рух.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ста́чачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да стачкі, звязаны з ёю. Стачачны камітэт. Стачачны рух.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

турбавінтавы́, ‑ая, ‑ое.

Такі, у якім вінт (прапелер) прыводзіцца ў рух газавай турбінай. Турбавінтавы самалёт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

феміні́зм, ‑у, м.

У буржуазных краінах — палітычны рух за ўраўнаванне жанчын у правах з мужчынамі.

[Ад лац. femina — жанчына.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

флагела́нцтва, ‑а, н.

Гіст. Рэлігійны, варожы каталіцкай царкве рух у заходняй Еўропе 13–14 стст.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чаўно́чнік, ‑а, м.

Рабочы ткацкай вытворчасці, які прыводзіць у рух чаўнок ці сочыць за чаўнаком.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)