незак.паэт.w kim/czym захапляцца кім/чым; быць аматарам чаго
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ле́цейка, ‑а, н.
Нар.-паэт. і ласк.да лета. — Жураўлі, унучак, адлятаюць ад нас, — гаворыць .. [бабка]. — Лета замыкаюць. Хутка лецейка ключы бабулі Зіме перадасць.Даніленка.[Агей:] — Толькі лецейка адно пачакайце, тады ўсё выплачу.Галавач.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыдво́рны, ‑ая, ‑ае.
1. Які знаходзіцца на службе пры двары манарха. Прыдворная знаць. Прыдворны паэт.
2.узнач.наз.прыдво́рны, ‑ага, м.; прыдво́рная, ‑ай, ж. Асоба, якая ўваходзіць у штат двара манарха.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стогало́сы, ‑ая, ‑ае.
У якім налічваецца сто і больш галасоў; шматгалосы. /упаэт.ужыв.І здаецца, што хутка блісне .. маланка, загрыміць стогалосы гром.Ваданосаў.А пад вечар навасёлаў [птушак] Стогалосы чуўся звон.Калачынскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стырнавы́у знач.наз.м.паэт., тс.перан. Stéuermann m -(e)s, -männer і -leute
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
дружы́ннікм.гіст. Kríeger m -s, -; Kämpe m -n, -n (паэт.); Gefólgsmann m -s, -leute
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
зы́ркасцьж.паэт. (святла, фарбаў) Gréllheit f -; Hélligkeit f -, Hélle f -; Léuchtkraft f -, Léuchtdichte f -
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ве́тразьж.паэт. Ségel n -s, -;
◊
без стырна́ і без ве́тразяóhne Zweck und Ziel
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
БАБАДЖА́Н (Рамз) (сапр.Бабаджанаў Рамз Насыравіч; нарадзіўся 1921),
узбекскі паэт.Нар.паэт Узбекістана (1981). Аўтар зб-каў вершаў «Падарунак» (1940), «Уздоўж даліны» (1949), «Таямніцы кахання» (1963), «Новыя рубаі» (1966), «Паклон каханню» (1980), паэм «Гутарка з дзедам» (1967), «Жывая вада» (1969, Дзярж. прэмія СССР 1972), «Хаям-намэ» (1978), «Юсуф і Зулейха» (1981). Яго лірыка адметная высокім грамадз. пафасам, тонкім майстэрствам.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
АБДУЛА́ САБІ́Р (сапр.Абдулаеў Сабірджан; 18.9.1905, г. Каканд, Узбекістан — 1972),
узбекскі паэт, драматург. Нар.паэт Узбекістана (1965). Засл. дзеяч мастацтваў Узбекістана (1944). Аўтар зб-каў паэзіі «Вясна» (1931), «Дружба» (1937), «Песні жыцця» (1962), гісторыка-біягр. рамана «Маўлона Мукімі» (1965), драм на тэмы сучаснасці, муз. драм на сюжэты нар. паданняў («Тахір і Зухра», 1943, «Алпамыш», 1958, і інш.).