Га́ музам ’агулам’ (БРС ). Рус. дыял. га́ музом , укр. га́ музом . Паводле Фасмера (1, 391), адносіцца да дзеяслова гомза́ ть ’кішэць’ < *gъmъz‑ . Трубачоў (Эт. сл., 7, 195) пад *gъmъz‑ разглядае многа славянскіх лексем, у тым ліку рус. гомоз ’мноства’, го́ мозом ’усе разам’, га́ маз ’маса, мноства’, га́ мазам ’разам, агулам’, укр. га́ муз ’мякаць; бацвінне (ад буракоў, лісты капусты)’, га́ музом ’агулам’, бел. га́ музам ’тс’, гаму́ з ’шум’. Што гэта слова адносіцца іменна да групы *gъmъz‑ , можна не сумнявацца.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Гамбі́ сты ’горды’ (Касп. ). Адносіцца да групы слоў га́ мба , гамбава́ ць , га́ мбіць (гл.). Гамбісты < *ганьбісты . Зыходным значэннем, магчыма, з’яўляецца ’сарамлівы; той, хто саромеецца, ганьбіцца’, адсюль далей ’горды’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
жыццёвы
1. (які адносіцца да жыцця ) Lé bens-;
жыццёвы шлях é bensweg m
2. (важны ) lé benswichtig, aktué ll; lé bensnah, lé bens¦echt (праўдападобны );
жыццёвае пыта́ нне é benswichtige Frá ge;
жыццёвая сітуа́ цыя é bensnahe Situatió n
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
праці́ ўнік , -а, мн. м.
1. Той, хто процідзейнічае каму-, чаму-н. , варожа адносіцца да каго-, чаго-н.
П. прымірэння.
2. Вораг, нядобразычлівец.
Гэты чалавек — мой даўні п.
3. зб.
Адкрыць агонь па праціўніку.
4. Сапернік у спаборніцтве, барацьбе.
Баксёр лёгка справіўся з праціўнікам.
|| ж. праці́ ўніца , -ы, мн. знач. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
службо́ вы , -ая, -ае.
1. гл.
2. Другарадны, дапаможны.
Зробленыя падлікі маюць толькі службовае значэнне.
3. У граматыцы: словы, якія прызначаны для выражэння граматычных сувязей і адносін, не знамянальныя.
Службовыя часціны мовы.
4. Пра сабак: які адносіцца да парод, што дрэсіруюцца для патрэб спецыяльных службаў.
Службовае сабакаводства.
Выстаўка службовых сабак.
|| наз. службо́ васць , -і, ж. знач. ).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
аб’ектывіза́ цыя
(ад с.-лац. obiectivus = які адносіцца да прадмета)
выражэнне чаго-н. у матэрыяльных формах, вобразах, даступных успрыманню.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
дактыла -
(гр. daktylos = палец)
першая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае «звязаны з пальцамі, які адносіцца да пальцаў».
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
карыя -
(гр. karyon = арэх, ядро арэха)
першая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае «які адносіцца да клетачнага ядра».
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
міно́ рны
(іт. minore, ад лац. minor = меншы)
1) муз. адносіцца да мінору 1;
2) перан.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пан -
(гр. pan = усё)
першая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае «які адносіцца да ўсяго», «які ахоплівае ўсё».
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)