нава́ха
(ісп. navaja)
халодная зброя, іспанскі доўгі складны нож.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
эспаньёлка
(ад фр. espagnol = іспанскі)
кароткая і вузкая клінападобная бародка.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Spanish2 [ˈspænɪʃ] adj. іспа́нскі;
Spanish America «Іспа́нская Аме́рыка», амерыка́нскія краі́ны з іспа́нскай мо́ваю
♦
Spanish money адны́ то́лькі сло́вы;
walk Spanish рабі́ць што-н. пад прыму́сам
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
віуэ́ла
(ісп. vihuela)
іспанскі струнны шчыпковы музычны інструмент, падобны да гітары.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
самбрэ́ра
(ісп. sombrero, ад sambra = цень)
іспанскі з шырокімі палямі капялюш.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
фанда́нга
(ісп. fandango)
іспанскі парны народны танец, які выконваецца пад акампанемент гітары і кастаньет.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
каро́ль, караля́, мн. каралі́, каралёў, м.
1. Адзін з тытулаў манарха, а таксама асоба, якая носіць гэты тытул.
Іспанскі к.
2. перан., чаго або які. Манапаліст у якой-н. галіне прамысловасці і гандлю.
3. перан., чаго або які. Пра таго, хто вылучаецца сярод іншых у якой-н. галіне дзейнасці, хто дасягнуў дасканаласці.
К. пейзажу.
4. Галоўная фігура ў шахматнай гульні.
5. Ігральная карта, на якой намалявана мужчынская фігура ў кароне.
|| ж. карале́ва, -ы, мн. -ы, -ле́ў (да 1 знач.).
|| прым. карале́ўскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
спаніе́ль
(англ. spaniel, ад лац. hispanus = іспанскі)
парода даўгашэрсных каратканогіх паляўнічых сабак з вялікімі вісячымі вушамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
хо́та
(ісп. jota)
іспанскі народны парны танец у хуткім тэмпе, а таксама музыка да гэтага танца.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ДЗІДЗІЧЭ́НКА (Ірына Дзянісаўна) (н. 22.8.1936, С.-Пецярбург),
бел. артыстка балета. Засл. арт. Беларусі (1964). Скончыла Ленінградскае харэагр. вучылішча (1955). Працавала ў т-рах Чэлябінска і Новасібірска. У 1959—75 салістка Дзярж. т-ра оперы і балета Беларусі. Яркая характарная танцоўшчыца, валодала выразнай пластыкай, моцным сцэн. тэмпераментам.
Сярод партый: Мадэрнісцкая танцоўшчыца і Карчмарка («Мара», «Выбранніца» Я.Глебава), Марта («Святло і цені» Г.Вагнера), Мерседэс і Вулічная танцоўшчыца («Дон Кіхот» Л.Мінкуса), Анітра («Пер Гюнт» на муз. Э.Грыга), Каляровая дзяўчына («Сцежкаю грому» К.Караева), Маўрытанка і Іспанка («Балеро» на муз. М.Равеля), фея Карабос («Спячая прыгажуня» П.Чайкоўскага), танцы — індускі («Баядэрка», Мінкуса), іспанскі, венгерскі («Лебядзінае возера» Чайкоўскага), сарацынскі («Раймонда» А.Глазунова), іспанскі танец, мазурка («Папялушка» С.Пракоф’ева), кракавяк («Бахчысарайскі фантан» Б.Асаф’ева), гадзітанскі, этрускі («Спартак» А.Хачатурана), а таксама ў операх «Князь Ігар» А.Барадзіна, «Хаваншчына» М.Мусаргскага, «Кармэн» Ж.Бізэ.
А.І.Калядэнка.
т. 6, с. 112
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)