белару́ска-іспа́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
белару́ска-іспа́нскі |
белару́ска-іспа́нская |
белару́ска-іспа́нскае |
белару́ска-іспа́нскія |
| Р. |
белару́ска-іспа́нскага |
белару́ска-іспа́нскай
белару́ска-іспа́нскае |
белару́ска-іспа́нскага |
белару́ска-іспа́нскіх |
| Д. |
белару́ска-іспа́нскаму |
белару́ска-іспа́нскай |
белару́ска-іспа́нскаму |
белару́ска-іспа́нскім |
| В. |
белару́ска-іспа́нскі (неадуш.)
белару́ска-іспа́нскага (адуш.) |
белару́ска-іспа́нскую |
белару́ска-іспа́нскае |
белару́ска-іспа́нскія (неадуш.)
белару́ска-іспа́нскіх (адуш.) |
| Т. |
белару́ска-іспа́нскім |
белару́ска-іспа́нскай
белару́ска-іспа́нскаю |
белару́ска-іспа́нскім |
белару́ска-іспа́нскімі |
| М. |
белару́ска-іспа́нскім |
белару́ска-іспа́нскай |
белару́ска-іспа́нскім |
белару́ска-іспа́нскіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
фра́нка-іспа́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
фра́нка-іспа́нскі |
фра́нка-іспа́нская |
фра́нка-іспа́нскае |
фра́нка-іспа́нскія |
| Р. |
фра́нка-іспа́нскага |
фра́нка-іспа́нскай
фра́нка-іспа́нскае |
фра́нка-іспа́нскага |
фра́нка-іспа́нскіх |
| Д. |
фра́нка-іспа́нскаму |
фра́нка-іспа́нскай |
фра́нка-іспа́нскаму |
фра́нка-іспа́нскім |
| В. |
фра́нка-іспа́нскі (неадуш.)
фра́нка-іспа́нскага (адуш.) |
фра́нка-іспа́нскую |
фра́нка-іспа́нскае |
фра́нка-іспа́нскія (неадуш.)
фра́нка-іспа́нскіх (адуш.) |
| Т. |
фра́нка-іспа́нскім |
фра́нка-іспа́нскай
фра́нка-іспа́нскаю |
фра́нка-іспа́нскім |
фра́нка-іспа́нскімі |
| М. |
фра́нка-іспа́нскім |
фра́нка-іспа́нскай |
фра́нка-іспа́нскім |
фра́нка-іспа́нскіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
партуга́льска-іспа́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
партуга́льска-іспа́нскі |
партуга́льска-іспа́нская |
партуга́льска-іспа́нскае |
партуга́льска-іспа́нскія |
| Р. |
партуга́льска-іспа́нскага |
партуга́льска-іспа́нскай
партуга́льска-іспа́нскае |
партуга́льска-іспа́нскага |
партуга́льска-іспа́нскіх |
| Д. |
партуга́льска-іспа́нскаму |
партуга́льска-іспа́нскай |
партуга́льска-іспа́нскаму |
партуга́льска-іспа́нскім |
| В. |
партуга́льска-іспа́нскі (неадуш.)
партуга́льска-іспа́нскага (адуш.) |
партуга́льска-іспа́нскую |
партуга́льска-іспа́нскае |
партуга́льска-іспа́нскія (неадуш.)
партуга́льска-іспа́нскіх (адуш.) |
| Т. |
партуга́льска-іспа́нскім |
партуга́льска-іспа́нскай
партуга́льска-іспа́нскаю |
партуга́льска-іспа́нскім |
партуга́льска-іспа́нскімі |
| М. |
партуга́льска-іспа́нскім |
партуга́льска-іспа́нскай |
партуга́льска-іспа́нскім |
партуга́льска-іспа́нскіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ру́ска-іспа́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ру́ска-іспа́нскі |
ру́ска-іспа́нская |
ру́ска-іспа́нскае |
ру́ска-іспа́нскія |
| Р. |
ру́ска-іспа́нскага |
ру́ска-іспа́нскай
ру́ска-іспа́нскае |
ру́ска-іспа́нскага |
ру́ска-іспа́нскіх |
| Д. |
ру́ска-іспа́нскаму |
ру́ска-іспа́нскай |
ру́ска-іспа́нскаму |
ру́ска-іспа́нскім |
| В. |
ру́ска-іспа́нскі (неадуш.)
ру́ска-іспа́нскага (адуш.) |
ру́ска-іспа́нскую |
ру́ска-іспа́нскае |
ру́ска-іспа́нскія (неадуш.)
ру́ска-іспа́нскіх (адуш.) |
| Т. |
ру́ска-іспа́нскім |
ру́ска-іспа́нскай
ру́ска-іспа́нскаю |
ру́ска-іспа́нскім |
ру́ска-іспа́нскімі |
| М. |
ру́ска-іспа́нскім |
ру́ска-іспа́нскай |
ру́ска-іспа́нскім |
ру́ска-іспа́нскіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Кастыльская мова, гл. Іспанская мова
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
танады́лья
(ісп. tonadilla = літар. песенька)
іспанская музычная камедыя 18 — пач. 19 ст.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Romance [rəʊˈmæns] adj. рама́нскі;
Romance languages рама́нскія мо́вы;
Romance culture рама́нская культу́ра;
Spanish is a Romance language. Іспанская мова належыць да групы раманскіх моў.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ДУБЛО́Н (франц. doublon ад ісп. doblon),
іспанская залатая манета. Змяшчала каля 7,5 г золата. У 1537 выпушчаны эскуда, двайны эскуда называўся пістоль, або «іспанскі Д.». У еўрап. гандлі двайны пістоль атрымаў назву Д. Існаваў да 1868. Д. з’яўляўся стараж. залатой манетай Швейцарыі, у 15—16 ст. яго чаканілі рым. папы.
т. 6, с. 244
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПІСТО́ЛЬ (франц. pistole, ісп. pistola),
старадаўняя іспанская залатая манета. Чаканілася ў 16—18 ст., маса 6,20 г; з 1786—5,92 г. У 17 ст. назву «П». атрымалі практычна ўсе залатыя манеты, якія былі роўныя па масе ісп. П. Абарачаліся ў Францыі (гл. Луідор), Італіі, Германіі і інш. краінах. Выйшлі з абарачэння ў канцы 18 ст.
т. 12, с. 389
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ду́ра
(ісп. duro = цвёрды)
старадаўняя іспанская сярэбраная манета, роўная 20 рэалам; якая чаканілася ў 13—19 ст.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)