папу́дрыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; зак., каго-што.

Пакрыць, пасылаць пудрай. Папудрыць шчокі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нарумя́ніць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; зак., каго-што.

Нацерці, пакрыць твар румянамі. Нарумяніць шчокі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запа́лы hohl, éingefallen;

запа́лыя во́чы tief líegende Áugen;

запа́лыя шчо́кі hóhle [éingefallene] Wángen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

verfärben, verfärben sich

1) вы́цвісці, вы́ліняць

2) блядне́ць (пра шчокі)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

зашчаці́нець, ‑ее; зак.

Разм. Зарасці жорсткімі кароткімі валасамі (пра твар). Твар зашчацінеў. Шчокі зашчацінелі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падфарбава́цца, ‑буюся, ‑буешся, ‑буецца; зак.

Разм. Крыху, злёгку пафарбаваць сабе губы, шчокі і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чы́ксы

(англ. cheeks = літар. шчокі)

прыстасаванні на верхняй частцы мачты, якія служаць для падтрымлівання канцоў стаячага такелажу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

нафарбава́цца, ‑буюся, ‑буешся, ‑буецца; зак.

Разм. Намазаць сабе губы, шчокі, бровы і інш. касметычнай фарбай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адві́слы отви́слый, отви́сший;

~лыя шчо́кі — отви́слые (отви́сшие) щёки;

~лыя кішэ́ні — отви́слые (отви́сшие) карма́ны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыва́блівасць, ‑і, ж.

Уласцівасць прываблівага. Шчокі дзяўчыны паружавелі ад хвалявання, і гэта прыдавала ёй асаблівую прываблівасць. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)