ПАРАДАНТО́З [ад пара... + грэч. odus (odontos) зуб],
амфадантоз, піярэя альвеалярная, хранічная хвароба парадонту — тканак, якія акружаюць зуб (дзясна, альвеалярная косць, зубная звязка); дыстрафічны працэс з рассысаннем касцявой тканкі ямак альвеалярных адросткаў і запаленнем сківіц. Узнікае ад парушэння нерв. рэгуляцыі працэсаў абмену рэчываў у тканках парадонту часта пры гіпавітамінозах, недахопе мінер. солей, мікраэлементаў, недастатковым доглядзе ротавай поласці, адкладанні зубнога каменю, падагры, цукр. дыябеце. Прыкметы: прыпухласць, пачырваненне дзяснаў і адслаенне іх ад зубоў, крывацёк, хістанне і выпадзенне зубоў. У запушчанай стадыі — гінгівіт, утвараюцца кішэнепадобныя ўпадзіны з гноем. Лячэнне комплекснае: выдаленне зубнога каменю, агульнаўмацавальныя і процізапаленчыя сродкі, фізіятэрапія.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
stagger1[ˈstægə]n.хіста́нне; вага́нне;
He set off with a stagger. Ён крануўся з месца хістаючыся.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
hesitation[ˌhezɪˈteɪʃn]n.
1. вага́нне, хіста́нне
2. запі́нка;
a pause of hesitation мо́мант нерашу́часці, затры́мка ў гаво́рцы
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
pendulum[ˈpendjələm]n. ма́ятнік (таксама перан.);
the pendulum of public opinion «хіста́нне ма́ятніка» (змена грамадскай думкі на процілеглую)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
карда́н, ‑а, м.
1. Прыстасаванне для падвесці, якое дапускае хістанне апор пры захаванні нерухомасці падвешанага цела.
2. Назва некаторых перадатачных прыстасаванняў, валоў (у аўтамабілях, трактарах і інш.). На Мінскім заводзе аўтаматычных ліній зроблены два агрэгатныя станкі, прызначаныя для свідравання і нарэзкі разьбы ў крыжавіне кардана.«Звязда».
[Ад уласн. імя.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Fluktuatiónf -, -en
1) цяку́часць (рабочай сілы)
2) фіз.хіста́нне
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)