ПЛО́ШЧА ў геаметрыі,
адна з асн. колькасных характарыстык геаметрычных фігур. У найпрасцейшых выпадках вымяраецца колькасцю адзінкавых квадратаў (квадратаў са стараной, роўнай адзінцы даўжыні), якія запаўняюць плоскую фігуру.
П. прамавугольніка роўная здабытку даўжынь дзвюх сумежных старон, П. трохвугольніка — палове здабытку асновы на вышыню. П. многавугольніка вымяраюць шляхам дзялення яго на прамавугольныя фігуры. П. плоскай крывалінейнай фігуры, абмежаванай простым контурам (контур, які не перасякае сябе), наз. агульны ліміт П. многавугольнікаў, да якога імкнуцца плошчы ўмежаванага і акрэсленага многавугольнікаў пры неабмежаваным змяншэнні даўжынь іх старон. Аналітычна П. такой фігуры вылічваецца пры дапамозе вызначанага інтэграла. Каб вызначыць П. фігуры на крывой паверхні, яе разбіваюць на часткі, праектуюць іх на датычную плоскасць і вылічваюць суму П. праекцый. Ліміт гэтай сумы пры неабмежаваным дзяленні фігуры роўны П. фігуры. Аналітычна П. такой фігуры можна вылічыць пры дапамозе паверхневага інтэграла.
А.А.Гусак.
т. 12, с. 433
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
obcisły
падагнаны (да фігуры); цеснаваты; які гладка прылягае (да фігуры)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
няскла́днасць, ‑і, ж.
Уласцівасць няскладнага. Няскладнасць фігуры.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
згра́бнасць, ‑і, ж.
Уласцівасць зграбнага. Зграбнасць фігуры. Зграбнасць рухаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
скла́днасць, ‑і, ж.
Уласцівасць складнага. Складнасць мовы. Складнасць фігуры.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пятлі́ць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; незак.
Спец. Рабіць фігуры вышэйшага пілатажу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КВАДРАТУ́РА (ад лац. quadratura наданне квадратнай формы),
1) значэнне плошчы дадзенай фігуры, выражанае ў квадратных адзінках.
2) Пабудаванне квадрата, роўнавялікага (па плошчы) дадзенай фігуры.
3) Вылічэнне плошчы або інтэграла (гл. Інтэгральнае злічэнне).
т. 8, с. 205
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
тапалагі́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да тапалогіі. Тапалагічныя ўласцівасці фігуры.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кангруэ́нтны, ‑ая, ‑ае.
Які супадае пры накладанні (пра геаметрычныя фігуры). Кангруэнтныя адрэзкі.
[Ад лац. congruens, congruentis — адпаведны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спарты́ўнасць, ‑і, ж.
Уласцівасць і стан спартыўнага (у 2 знач.). Спартыўнасць фігуры.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)