implizíeren vt уключа́ць (што-н. куды-н.); далуча́ць, уця́гваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ввя́зывать несов.

1. увя́зваць; (вделывать вязкой — ещё) уро́бліваць; (вплетать) уплята́ць;

2. перен. ублы́тваць, уме́шваць; (вовлекать) уця́гваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

wciągać

незак.

1. уцягваць, зацягваць;

2. нацягваць;

3. (na co, do czego) заносіць, уключаць (у што);

4. (do czego, w co) уцягваць, залучаць, далучаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

завлека́ть несов.

1. (заставлять переступить пределы должного, дозволенного) уця́гваць; (заводить) заво́дзіць;

2. (заманивать) зава́бліваць, прыва́бліваць; (соблазнять) спакуша́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

sponge

[spʌndʒ]

1.

n.

гу́бка f.

2.

v.t.

1) выціра́ць гу́бкай

2) уця́гваць, убіра́ць

•

- sponge on

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

éinfädeln vt

1) заця́гваць, уця́гваць (нітку ў іголку)

2) заду́мваць, выду́мваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Морзаць ’смаркаць, уцягваць соплі ў нос’ (Нас.). Відавочна, з mъrdati (параўн. ст.-чэш. mrdati ’рухаць, варушыць’, польск. merdać, myrdać ’віляць, махаць, хістацца’, балг. мъ́рдам ’ківаць, махаць, люляць, мръ́ннъ ’варушыць, рухаць’, серб.-харв. мр̏днути ’зрушыць’, славен. meȓdati ’моршчыць нос’, mȓdati ’рухацца туды-сюды’) пад уплывам лексемы морзы (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

verfléchten* vt

1) уплята́ць, сплята́ць

2) уця́гваць, ублы́тваць (у авантуру і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

nawlekać

незак.

1. надзяваць;

2. зацягваць, уцягваць;

3. нанізваць;

4. нацягваць;

гл. nawlec

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

втя́гивать несов.

1. в разн. знач. уця́гваць; (жидкость — ещё) усмо́ктваць; (привлекать к участию — ещё) далуча́ць (да чаго);

2. (наверх) усця́гваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)