хваляво́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Канал, уздоўж якога распаўсюджваюцца электрамагнітныя (радыёхвалявод) або гукавыя (акустычны хвалявод) хвалі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

slit2 [slɪt] v. (slit) разраза́ць уздо́ўж; нараза́ць ву́зкімі пало́скамі;

slit the envelope open распяча́тваць канве́рт

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

fore-and-aft

[,fɔrənˈæft]

adj.

падо́ўжны, уздо́ўж карабля́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

lengthwise

[ˈleŋӨwaɪz]

1.

adv.

уздо́ўж

2.

adj.

падо́ўжны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

фланг, -а, мн. -і, -аў, м.

Левы ці правы край шарэнгі, фронту, размяшчэння войск і пад.

Ударыць з фланга.

|| прым. фланго́вы, -ая, -ае.

Ф. ўдар.

Фланговая пазіцыя.

Ф. марш (рух уздоўж фронту праціўніка, які здзяйсняецца з мэтай ахапіць ці абысці яго фланг).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

наўсця́ж, прысл. і прыназ. (разм.).

1. прысл. Ва ўсю даўжыню чаго-н.

Н. кладуцца пракосы.

2. прысл. Ва ўсіх напрамках, навокал.

Н. праляглі дарогі.

3. прыназ. з Р. Ужыв. пры ўказанні на прадмет, уздоўж якога што-н. размяшчаецца, рухаецца.

Ісці н. дарогі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

даўго́тны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да даўгаты. Часціцы ляцяць уздоўж мерыдыяна, дрэйфуюць у даўготным напрамку. «Звязда».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наўздо́ўж, прысл.

Разм. Тое, што і уздоўж. Палосы гэтыя не толькі дзеляцца наўздоўж, яны і ўпоперак падзелены. Брыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

alongshore

[əˈlɔŋʃ‚r]

adv.

1) уздо́ўж бе́рагу

2) на бе́разе

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

axial

[ˈæksiəl]

adj.

во́севы; уздо́ўж, на або́ каля́ во́сі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)