kompostować

незак.с.-г.

1. угнойваць кампостам;

2. рабіць кампост

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

compost

[ˈkɑ:mpoʊst]

1.

n.

кампо́ст -у m.

2.

v.t.

1) рабі́ць кампо́ст

2) угно́йваць кампо́стам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

enrich

[ɪnˈrɪtʃ]

v.t.

1) узбагача́ць

2) павыша́ць пажы́ўнасьць (е́жы)

3) угно́йваць, рабі́ць больш ураджа́йным (гле́бу)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

fatten

[ˈfætən]

1.

v.t.

1) адко́рмваць, выко́рмваць (жывёлу), ту́чыць

2) угно́йваць (ральлю́)

2.

v.i.

сыце́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

dung

[dʌŋ]

1.

n.

1) памёт, кал -у m.

2) гной -ю m.

2.

v.t.

угно́йваць, кла́сьці гной

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

mierzwić

незак.

1. кудлаціць; калмаціць (валасы, пер’е і да т.п.);

2. угнойваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

сда́бривать несов.

1. запраўля́ць, прыпраўля́ць, закра́шваць; (сметаной, молоком) забе́льваць; (салом) засква́рваць; (свиным внутренним жиром) зато́ўкаць; (мукой) падкало́чваць;

2. (удобрять) с.-х. угно́йваць;

3. перен. прыпраўля́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Ту́чыць ‘адкормліваць, рабіць тлустым’ (Нас., Ласт., Янк. БП): pańskaje oko kania tuczyć (ваўк., Федар. 4), ст.-бел. тучити, тучыти ‘адкормліваць’, ‘напаўняць’ (ГСБМ), ‘адкарміць, насыціць’ (Ст.-бел. лексікон). Параўн. укр. ту́чи́ти ‘рабіць тлустым, даглядаць’, рус. дыял. (зах.) ту́чить ‘угнойваць (зямлю)’ (Даль), польск. tucznić ‘рабіць тлустым, тучным’, чэш. tučit ‘станавіцца тлустым’, славац. tučiť ‘адкормліваць’, славен. дыял. túčiti ‘зрабіць тлустым’, макед. тучи ‘рабіць тлустым; карміць тлустым’. Прасл. *tučiti ‘рабіць тлустым, адкормленым’, вытворнае ад *tukъ ‘жывёльны тлушч’ (Борысь, 652), гл. тук 1; апафанічныя варыянты *tyti (гл. тыць) і *toviti ‘адкормліваць’ (магчыма, сюды прыметнік то́віст ‘тоўсты’, гл.), падрабязней гл. Скок, 475; Куркіна, Этимология–1976, 25; Глухак, 628.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

muck​2 [mʌk] v. угно́йваць (глебу)

muck about [ˌmʌkəˈbaʊt] phr. v. BrE, infml

1. лайда́чыць, стро́іць ду́рня, гультаява́ць, хварэ́ць на па́на

2. прычыня́ць нязру́чнасць

muck in [ˌmʌkˈɪn] phr. v. BrE, infml ра́зам бра́цца (за якую-н. справу)

muck out [ˌmʌkˈaʊt] phr. v. пачы́сціць (хлеў, стайню)

muck up [ˌmʌkˈʌp] phr. v. BrE, infml

1. пэ́цкаць, забру́джваць

2. сапсава́ць; завалі́ць (план, задумку і да т.п.);

He mucked up his last exam. Ён заваліў апошні экзамен.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

muck

[mʌk]

1.

n.

1) бруд -у m.

2) паску́дзтва n.

3)

а) гной -ю m.

б) чарназём, ужыва́ны як угнае́ньне

4) (у ша́хце) друз -у m.

5) informal непара́дак -ку m., бязла́дзьдзе n., бруд -у m.

2.

v.t.

1) бру́дзіць

2) угно́йваць

3) (у ша́хце) ачышча́ць, выво́зіць друз

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)