устро́йства, -а, н.

1. гл. устроіць.

2. Тэхнічная канструкцыя, прыбор, механізм, прыстасаванне (кніжн.).

Транспартнае ў.

Рэгулюючае ў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

тэхвучо́ба, ‑ы, ж.

Тэхнічная вучоба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

алеі́н, ‑у, м.

Тэхнічная алеінавая кіслата.

[Ад лац. oleum — алей.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

профессиона́льно-техни́ческий прафесіяна́льна-тэхні́чны, прафесі́йна-тэхні́чны;

профессиона́льно-техни́ческое образова́ние прафесіяна́льна-тэхні́чная (прафесі́йна-тэхні́чная) адука́цыя.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тэхвучо́ба ж. (тэхні́чная вучо́ба) техучёба (техни́ческая учёба)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тэхдапамо́га ж. (тэхні́чная дапамо́га) техпо́мощь (техни́ческая по́мощь)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ка́ўстык, ‑у, м.

Тэхнічная назва едкіх шчолачаў.

[Ад грэч. kaustikós — пякучы.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

техни́ческий в разн. знач. тэхні́чны;

техни́ческий ми́нимум тэхні́чны мі́німум;

техни́ческая интеллиге́нция тэхні́чная інтэліге́нцыя;

техни́ческое тво́рчество тэхні́чная тво́рчасць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сістэматэ́хніка, -і, ДМ -ніцы, ж. (спец.).

Навукова-тэхнічная дысцыпліна, што займаецца стварэннем і эксплуатацыяй складаных сістэм (у 3 знач.).

|| прым. сістэматэхні́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

інтэліге́нцыя, -і, ж., зб.

Грамадскі слой адукаваных людзей, якія прафесійна займаюцца разумовай (творчай, навуковай і інш.) працай, развіццём і распаўсюджваннем культуры.

Тэхнічная і.

Сельская і.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)