сінтэты́чнасць, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сінтэты́чнасць, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
поліурэта́н, ‑у,
Высокамалекулярнае арганічнае спалучэнне, прадукт полімерызацыі; высакаплаўкае крышталічнае рэчыва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
künstlich
1) шту́чны
2) ненатура́льны,
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
каўчу́к, ‑у,
Эластычнае рэчыва, якое здабываецца з млечнага соку некаторых трапічных раслін або штучным спосабам і скарыстоўваецца для вырабу гумы.
[На мове індзейцаў тупі — каў — дрэва і учу — цячы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
парало́н, ‑у,
Лёгкі эластычны порысты
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
поліакрыланітры́л
(ад полі- + акрыланітрыл)
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
полібутадые́н
(ад полі- + бутадыен)
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
поліізабутыле́н
(ад полі- + ізабутылен)
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
поліізапрэ́н
(ад полі- + ізапрэн)
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
полікапралакта́м
(ад полі- + капралактам)
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)