жесто́ко нареч.

1. бязлі́тасна, лю́та, жо́рстка;

2. страшэ́нна, лю́та, жо́рстка; см. жесто́кий;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зве́рски нареч.

1. па-зве́рску; (свирепо) лю́та;

2. (очень сильно) разг. страшэ́нна;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нажа́ць, ‑жну, ‑жнеш, ‑жне; ‑жнём, ‑жняце; зак., чаго.

Зжаць нейкую колькасць чаго‑н. Нажаць капу жыта. □ Толькі канчаючы работу, людзі заўважылі, як страшэнна многа яны пажалі збажыны. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неи́стово нареч.

1. шалёна; раз’ю́шана; лю́та; нястры́мна; страшэ́нна;

2. утрапёна, па́лка; см. неи́стовый;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

monstrous [ˈmɒnstrəs] adj.

1. страшэ́нны, жу́дасны;

a monstrous lie страшэ́нная хлусня́;

a monstrous crime жу́даснае злачы́нства

2. страшэ́нна вялі́кі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

phobia [ˈfəʊbiə] n.

1. med. фо́бія

2. страх, бо́язь She has a phobia about rats. Яна страшэнна баіцца пацукоў.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

стра́шно

1. безл., в знач. сказ. стра́шна; ву́сцішна;

мне ста́ло стра́шно мне ста́ла стра́шна (ву́сцішна);

2. нареч. (очень сильно) разг. стра́шна, страшэ́нна;

он стра́шно уста́л ён стра́шна (страшэ́нна) стамі́ўся;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ахмістры́ня, ‑і, ж.

Уст. Жанчына, якая вядзе хатнюю гаспадарку ў багатым доме; аканомка. У Гальваса была ахмістрыня, якая яму страшэнна надакучыла і якую трэба было аддаць замуж не марудзячы. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

dire

[daɪr]

adj.

страшэ́нны; бязьлі́тасны, жо́рсткі

he is in dire need of help — яму́ страшэ́нна патрэ́бная дапамо́га

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

нетакто́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які не можа паводзіць сябе прыстойна, з тактам; бестактоўны. Нетактоўны чалавек. // Які сведчыць аб адсутнасці такту, тактоўнасці. Баталаў збянтэжыўся. Пытанне прагучала недарэчна і груба, здалося страшэнна нетактоўным. Асіпенка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)