gum
I [gʌm]
1.
n.
1) каме́дзь f. (густы́ кле́йкі сок некато́рых дрэ́ваў)
2) смалі́стае выдзяле́ньне (смала́, жыві́ца)
3) жу́йка f., жава́льная гу́мка
4) клей на канвэ́рце, ма́рцы
5) каўчу́к -у́ m., гу́ма f.
6) каме́днае дрэ́ва
2.
v.t.
1) скле́йваць, кле́іць; гумава́ць, насыча́ць гу́май ткані́ну
2) пэ́цкаць кле́йкім рэ́чывам (цуке́ркай)
3.
v.i.
выдзяля́ць смалу́, кле́іцца, рабі́цца кле́йкім
II [gʌm]
1.
n., often gums
дзясна́ f., pl. дзя́сны
2.
adj.
дзя́сенны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
bind
[baɪnd]
1.
v.t., -bound, binding
1) вяза́ць (ра́зам); зьвя́зваць
She bound the package with a ribbon — Яна́ зьвяза́ла паку́нак істу́жкай
2) трыма́ць ра́зам, скле́йваць, змацо́ўваць
Tar will bind gravel — Смала́ змацу́е жвір
3) забавя́зваць, прымуша́ць
to bind by a promise — зьвя́зваць абяца́ньнем, абавя́зкамі
4) апяра́зваць; адзява́ць павя́зку, вяно́к
5) абіва́ць, абшыва́ць берагі́
6) пераплята́ць кні́гу
7) Med. выкліка́ць запо́р
2.
v.i.
1) прыліпа́ць, трыма́цца ра́зам
2) забавя́зваць, зьвя́зваць
A contract always binds — Кантра́кт забавя́звае
3.
n.
1) су́вязь f.
2) Mus. сынко́па f.
•
- bind oneself to
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)