silver 2 [ˈsɪlvə] adj. э́ браны, срэ́ бны;
silver hair сівы́ я валасы́
♦
speech is silver, silence is golden сло́ ва – серабро́ , маўча́ нне – зо́ лата
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ВЫСАКАРО́ ДНЫЯ МЕТА́ ЛЫ ,
золата , серабро плаціна і металы плацінавай групы (ірыдый , осмій , паладый , родый , рутэній ), якія атрымалі сваю назву гал. чынам за высокую хім. ўстойлівасць і прыгожы вонкавы выгляд у вырабах. Золата, серабро і плаціна маюць таксама высокую пластычнасць, а металы плацінавай групы — тугаплаўкасць. Высакародныя металы і іх сплавы шырока выкарыстоўваюцца ў тэхніцы, хім. прам-сці, медыцыне, ювелірнай справе і дэкаратыўна-прыкладным мастацтве; некаторыя (пераважна золата) маюць функцыі валютных металаў (гл. ў арт. Грошы ).
т. 4, с. 321
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
накладны́ , -а́ я, -о́ е.
1. Які накладваецца, прымацоўваецца зверху чаго-н. ; які пакрывае тонкім слоем што-н.
Накладныя кішэні.
Накладное серабро .
2. у знач. наз. накладна́ я , -о́ й, мн. ы́ я, -ы́ х, ж.
Прыняць прадукты па накладной.
○
Накладныя выдаткі — дадатковыя выдаткі на гаспадарча-арганізацыйныя патрэбы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Пасядры́ ць ’пастарэць’ (б.-каш. , Мат. Гом. ). Утворана ад прэфікса па (< прасл. po‑ ) і ⁺сядрыць ; апошняе з’яўляецца, магчыма, балтызмам, параўн. літ. sidabras ’серабро ’, sidabruoti ’серабрыць’ пры ад’ідэацыі рус. поседеть пасівець’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
АКТАБО́ Л (ад грэч. oktobolon 8 аболаў),
старажытна-грэчаская сярэбраная манета. Маса 5,5 г. Складала 1 /3 афінскай тэтрадрахмы ці 4 /6 драхмы .
Актабол . Эфес. 258—202 да н.э. Серабро .
т. 1, с. 208
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
аргірагра́ фія
(ад гр. argyros = серабро + -графія )
прыгатаванне штрыхавых негатываў без выкарыстання фотаапарата.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
спарахне́ лы , ‑ая, ‑ае.
1. Які згніў, ператварыўшыся ў труху. Пахла мохам, грыбамі, спарахнелым дрэвам. Лупсякоў .
2. перан. Састарэлы, драхлы (пра чалавека). [Стары Рыгор:] — Я вось ужо не золата і не серабро , а спарахнелы пень, ледзьве дыхам. Ваданосаў .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аргенты́ т
(ад лац. argentum = серабро )
мінерал класа сульфідаў свінцова-шэрага колеру; сярэбраная руда.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
sterling 2 [ˈstɜ:lɪŋ] adj.
1. паўнава́ жкі, паўнацэ́ нны;
sterling silver чы́ стае серабро́
2. надзе́ йны, сумле́ нны, прысто́ йны;
sterling principles цвёрдыя пры́ нцыпы;
a man of sterling character непадку́ пны чалаве́ к
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
srebro
srebr|o
н.
1. серабро ; срэбра;
powlec ~em — пасерабрыць;
2. зборн. серабро ; срэбныя вырабы (манеты і да т.п.
~a stołowe — сталовае срэбра;
żywe ~o — а) ртуць;
жыўчык; непаседа; гарэза
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
