каніце́ль ж., в разн. знач. каните́ль;

разво́дзіць к. — разводи́ть каните́ль

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

peddle [ˈpedl] v.

1. гандлява́ць уразно́с

2. плятка́рыць, разво́дзіць плёткі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

fancier [ˈfænsiə] n. зна́ўца; ама́тар (асабліва які разводзіць каго-н. або што-н.);

a pigeon/rose fancier той, хто разво́дзіць галубо́ў/ру́жы і да т.п.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ПЧОЛАГАДАВА́ЛЬНІК,

спецыялізаваная гаспадарка, якая разводзіць пчол меданосных, вядзе селекцыйна-племянную работу па вывядзенні новых і паляпшэнні існуючых ліній і парод. Асн. метад — чыстапароднае развядзенне. Вядзецца пастаянны ўлік паходжання кожнай маткі, прадукцыйнасці пчаліных сем’яў, іх зімастойкасці і інш. Прадукцыя П. — плодныя маткі і пчолапакеты (4 гнездавыя рамкі з пчаліным расплодам, мёдам і плоднай маткай у спец. скрынцы), якімі забяспечваюцца пчолагадоўчыя гаспадаркі, фермы і аматарскія пчальнікі. На Беларусі вядучыя П. — Баранавіцкі, Брэсцкі, Гродзенскі.

В.​І.​Сапега.

т. 13, с. 147

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

разводи́тьI несов., в разн. знач. разво́дзіць; см. развести́I.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

rozkrzewiać

незак. разводзіць, разгадоўваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

разво́дчык, ‑а, м.

Той, хто разводзіць каго‑, што‑н. (гл. развесці ў 1, 2, 5 знач.). Разведчык маста. Разведчык пілы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

развядзе́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. разводзіць — развесці (у 2, 4–7 знач.) і разводзіцца — развесціся (у 2, 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

антимо́ния разг. антымо́нія, -ніі ж.;

разводи́ть антимо́нии (антимо́нию) разво́дзіць антымо́ніі (антымо́нію).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прозу́бривать несов., техн. (разводить зубцы у пилы) разво́дзіць; см. прозубри́тьI.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)