rozgrabiać
1. разрабоўваць;
2. разграбаць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
rozgrabiać
1. разрабоўваць;
2. разграбаць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
*Плюндраваць,
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
гра́біць, ‑блю, ‑біш, ‑біць;
Сілай забіраць чужое дабро;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
grabić
1. грэбці, падграбаць;
2. грабіць,
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
rob
1)
2) адніма́ць, пазбаўля́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Прыгла́баць ’прыбраць да рук’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ráuben
1.
1)
2) (
2.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Паляндрава́ць ’хадзіць без справы’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
рабаўні́к, ‑а,
Той, хто рабуе каго‑, што‑н.; грабежнік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
loot
здабы́ча
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)