Verbum

анлайнавы слоўнік

пляж, ‑а, м.

Пясчаны або жвірысты бераг ракі, мора ці возера, на якім загараюць і адпачываюць у час купальнага сезону. Крыху далей высокі бераг з сасновым лесам пераходзіць у шырокі пясчаны пляж. В. Вольскі.

[Фр. plage.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

gritty [ˈgrɪti] adj.

1. пясча́ны; з пяско́м

2. сме́лы, рашу́чы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

эрг,

пясчаны пустынны масіў.

т. 18, кн. 1, с. 148

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

саму́м, ‑у, м.

Сухі, гарачы вецер, пясчаны ураган у пустынях Азіі і Афрыкі.

[Араб.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

gritty

[ˈgrɪti]

adj.

1) пясча́ны, жвіравы́

2) informal адва́жны, рашу́чы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Sándhose f -, -n пясча́ны смерч

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

НАРЫ́Н-ПЯСКІ́,

пясчаны масіў у Казахстане, гл. Рын-пяскі.

т. 11, с. 195

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

sandcastle [ˈsændˌkɑ:sl] n. пясча́ны за́мак;

play sandcastles будава́ць за́мкі з пяску́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wydma

ж. дзюна, пясчаны нанос

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ІЛЖЭДРАЦЯ́НІКІ,

лічынкі жукоў сям. чарнацелак і пылкаедаў, шкоднікі многіх с.-г. культур. Названы так за вонкавае падабенства да драцянікаў. У адрозненне ад іх у І. развітая верхняя губа, пярэднія ногі даўжэйшыя і таўсцейшыя за сярэднія і заднія; у лічынак чарнацелак цела знізу пляскатае, у пылкаедаў — цыліндрычнае. Найб. небяспечныя: павольнік пясчаны, чарнацелка кукурузная, пылкаед гарчычны і інш.

т. 7, с. 195

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)