эрг,

пясчаны пустынны масіў.

т. 18, кн. 1, с. 148

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

пляж, ‑а, м.

Пясчаны або жвірысты бераг ракі, мора ці возера, на якім загараюць і адпачываюць у час купальнага сезону. Крыху далей высокі бераг з сасновым лесам пераходзіць у шырокі пясчаны пляж. В. Вольскі.

[Фр. plage.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

gritty [ˈgrɪti] adj.

1. пясча́ны; з пяско́м

2. сме́лы, рашу́чы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

саму́м, ‑у, м.

Сухі, гарачы вецер, пясчаны ураган у пустынях Азіі і Афрыкі.

[Араб.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

gritty

[ˈgrɪti]

adj.

1) пясча́ны, жвіравы́

2) informal адва́жны, рашу́чы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Sándhose f -, -n пясча́ны смерч

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

sandcastle [ˈsændˌkɑ:sl] n. пясча́ны за́мак;

play sandcastles будава́ць за́мкі з пяску́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wydma

ж. дзюна, пясчаны нанос

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

вы́дма, ‑ы, ж.

Наносны пясчаны пагорак. Зноў і зноў на беражок тонкай выдмаю пясок вольны вецер сцеле. Вялюгін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́спа

(польск. wyspa)

невялікі востраў, часцей пясчаны.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)