Verbum

анлайнавы слоўнік

пляж, ‑а, м.

Пясчаны або жвірысты бераг ракі, мора ці возера, на якім загараюць і адпачываюць у час купальнага сезону. Крыху далей высокі бераг з сасновым лесам пераходзіць у шырокі пясчаны пляж. В. Вольскі.

[Фр. plage.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

gritty [ˈgrɪti] adj.

1. пясча́ны; з пяско́м

2. сме́лы, рашу́чы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

саму́м, ‑у, м.

Сухі, гарачы вецер, пясчаны ураган у пустынях Азіі і Афрыкі.

[Араб.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

gritty

[ˈgrɪti]

adj.

1) пясча́ны, жвіравы́

2) informal адва́жны, рашу́чы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Sándhose f -, -n пясча́ны смерч

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

sandcastle [ˈsændˌkɑ:sl] n. пясча́ны за́мак;

play sandcastles будава́ць за́мкі з пяску́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

эрг,

пясчаны пустынны масіў.

т. 18, кн. 1, с. 148

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

НАРЫ́Н-ПЯСКІ́,

пясчаны масіў у Казахстане, гл. Рын-пяскі.

т. 11, с. 195

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

wydma

ж. дзюна, пясчаны нанос

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ІЛЖЭДРАЦЯ́НІКІ,

лічынкі жукоў сям. чарнацелак і пылкаедаў, шкоднікі многіх с.-г. культур. Названы так за вонкавае падабенства да драцянікаў. У адрозненне ад іх у І. развітая верхняя губа, пярэднія ногі даўжэйшыя і таўсцейшыя за сярэднія і заднія; у лічынак чарнацелак цела знізу пляскатае, у пылкаедаў — цыліндрычнае. Найб. небяспечныя: павольнік пясчаны, чарнацелка кукурузная, пылкаед гарчычны і інш.

т. 7, с. 195

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)