lacker, lacquer

[ˈlækər]

1.

n.

ляк -у m.

2.

v.t.

1) пакрыва́ць ля́кам

2) Sl. прыхаро́шваць, прыгла́джваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ідэалі́ст, ‑а, М ‑сне, м.

1. Паслядоўнік ідэалістычнай філасофіі. Гегель быў ідэаліст, г. зн. для яго мыслі нашай галавы былі не адлюстраваннямі, больш-менш абстрактнымі, сапраўдных рэчаў і працэсаў, а, наадварот, рэчы і развіццё іх былі для Гегеля толькі ўвасобленымі адлюстраваннямі нейкай «ідэі», якая існавала недзе яшчэ да ўзнікнення свету. Энгельс.

2. Разм. Чалавек, схільны ідэалізаваць, прыхарошваць рэчаіснасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыхаро́швацца несов., разг.

1. принаряжа́ться; (придавать себе более красивый вид) прихора́шиваться;

2. (становиться нарядным) приукра́шиваться;

1, 2 см. прыхарашы́цца;

3. страд. прикра́шиваться, приукра́шиваться, приукраша́ться; прихора́шиваться; см. прыхаро́шваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

gild

I [gɪld]

v.t.

залаці́ць

а) пакрыва́ць пазало́тай

б) фарбава́ць у залаці́сты ко́лер

в) informal прыхаро́шваць, прыкра́шваць

gild the pill — падсаладзі́ць го́ркую пілю́лю

II [gɪld]

n.

гл. guild

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

облагора́живать несов.

1. надава́ць высакаро́днасць, рабі́ць высакаро́дным;

2. (улучшать породу, качество) бот., биол. акульту́рваць, паляпша́ць;

3. уст. (делать более изысканным, утончённым) рабі́ць больш прыго́жым; прыхаро́шваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

flatter

[ˈflætər]

1.

v.t.

1) хвалі́ць, расхва́льваць (няшчы́ра)

2) паддо́брывацца

3) це́шыць, ла́шчыць; быць прые́мным, ле́сьціць

2.

v.i.

лісьлі́віць; дагаджа́ць; падлі́звацца; прыхаро́шваць

This picture flatters her — Гэ́ты зды́мак прыхаро́швае яе́

•

- flatter oneself

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

упрыгожваць, аздабляць, убіраць, прыбіраць, прыхарошваць / малюнкамі: распісваць / асвятленнем: ілюмінаваць; харашыць, ухарашаць, красіць (абл.); аквечваць (паэт.)

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

наводи́ть несов.

1. в разн. знач. наво́дзіць;

наводи́ть мост наво́дзіць мост;

наводи́ть ору́дие наво́дзіць гарма́ту;

наводи́ть поря́док наво́дзіць пара́дак;

наводи́ть лоск, гля́нец наво́дзіць гля́нец, глянцава́ць;

наводи́ть красоту́ разг. прыхаро́шваць, наво́дзіць прыго́жасць;

наводи́ть на себя́ красоту́ прыхаро́швацца;

наводи́ть на след наво́дзіць на след;

наводи́ть на мысль наво́дзіць на ду́мку;

2. перен. (тоску, страх) наганя́ць; наво́дзіць;

наводи́ть тоску́ наганя́ць (наво́дзіць) тугу́;

наводи́ть у́жас наганя́ць (наво́дзіць) жах;

наводи́ть ску́ку наганя́ць (наво́дзіць) нуду́;

◊

наводи́ть тень наво́дзіць цень;

наводи́ть спра́вки даве́двацца;

наводи́ть кри́тику (на кого, что) наво́дзіць кры́тыку (на каго, што);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

słowo

słow|o

н. слова;

~o honoru! — слова гонару;

czcze ~a — пустыя словы;

dotrzymać ~a — стрымаць слова;

złamać ~o — парушыць слова;

trzymać kogo za ~o — лавіць каго на слове;

nie dać dojść do ~a — не даць слова сказаць;

sadzić się na ~a — прыхарошваць сваю мову;

na te ~a — пачуўшы гэта;

~em — адным словам;

ani ~a! — ні слова!;

~o w ~o (co do ~a) — літаральна; слова ў слова;

~o wstępne — уступнае слова; прадмова;

gra słów — гульня слоў;

brak mi słów — мне не хапае слоў;

on nie przebiera w ~ach — ён не выбірае словы;

czy mógłbym zamienić z tobą dwa ~a? — ці можна цябе на пару слоў?;

rzucać ~a na wiatr — на ўзвей вецер гаварыць; кідаць словы на вецер

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)