sportsmanlike

[ˈspɔrtsmən,laɪk]

adj.

прысто́йны, высакаро́дны (у спабо́рніцтвах)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

well-behaved

[,welbɪˈheɪvd]

adj.

прысто́йны, добрапрысто́йны; вы́хаваны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

salonfähig [sa'lɔ˜:-] a све́цкі, прысто́йны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wóhlanständig a прысто́йны, добрапрысто́йны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

благови́дный прысто́йны, добрапрысто́йны; зру́чны;

под благови́дным предло́гом знайшо́ўшы (прыду́маўшы) зру́чную прычы́ну.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

удобопроизноси́мый

1. лёгкавымо́ўны, лёгкі для вымаўле́ння;

2. (приличный) шутл. (зусі́м) прысто́йны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чи́нный

1. (благопристойный) прысто́йны; (степенный) пава́жны;

2. (жеманный) мане́рны; (церемонный) цырымо́нны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

поря́дочный​II

1. (честный) прысто́йны;

поря́дочный челове́к прысто́йны чалаве́к;

2. разг. (довольно хороший) даво́лі (-такі) до́бры; (недурной) нядрэ́нны;

поря́дочная пого́да даво́лі (-такі) до́брае (нядрэ́ннае) надво́р’е.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

*Пажо́нны, пожонный ’прыстойны, шляхетны (аб чалавеку)’ (Клім.). З польск. porządny ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

przystojny

1. прыгожы;

2. уст. прыстойны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)