прадра́ць, -дзяру́, -дзярэ́ш, -дзярэ́; -дзяро́м, -дзераце́, -дзяру́ць; -дра́ў, -дра́ла; -дзяры́; -дра́ны; зак., што.
1. Прадзіравіць, знасіць да дзірак.
П. рукавы на локцях.
2. Прарваць чым-н. вострым.
П. страху.
◊
Вочы прадраць (разм., груб.) — прачнуцца.
|| незак. прадзіра́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
zbudzić się
зак. прачнуцца, збудзіцца, абудзіцца
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Разду́рбаць ’паволі разбудзіць моцна спячага’ (ашм., Стан.), разду́рдаць ’разбудзіць тармосячы’ (смарг., Сл. ПЗБ), ’разбудзіць не ў час’ (Сцяшк. Сл.), розду́рбаць ’раскатурхаць’ (ТС), разду́рдацца, разду́рбацца ’ачуняць, прачнуцца’ (ашм., смарг., Сл. ПЗБ). Балтызм, параўн. літ. dùrdyti ’калоць’, ’тыкаць’, durdeti ’грымець, грукатаць, трашчаць’. Сюды ж, відаць, і дэфармаванае пад уплывам іншых слоў раздуры́ць ’раскатурхаць’, раздура́ць ’раскатурхваць’, раздура́цца ’прачнуцца’ (Юрч.). Параўн. разгурзацца (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Разґу́рзацца ’ачуняць, прачнуцца’ (іўеў., Сл. ПЗБ). Няясна. Магчыма, балтызм, параўн. літ. gur̃sti ’слабець’, ’марудзіць’, gur̃stas ’затрымка’. Параўн. раздурваць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
прабудзі́цца, -буджу́ся, -бу́дзішся, -бу́дзіцца; зак.
1. Тое, што і прачнуцца (кніжн.).
П. ад сну.
Прырода прабудзілася (перан.).
2. (1 і 2 ас. не ўжыв.), перан. Узнікнуць, з’явіцца (пра пачуцці, жаданні і пад.; высок.).
|| незак. прабуджа́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.
|| наз. прабуджэ́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
узбудзі́цца, -уджу́ся, -у́дзішся, -у́дзіцца; зак.
1. Прачнуцца, абудзіцца.
Дзіця ўзбудзілася ад шуму.
2. Прыйсці ў стан нервовага пад’ёму.
Нервы ўзбудзіліся.
|| незак. узбуджа́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца (да 2 знач.) і узбу́джвацца, -аюся, -аешся, -аецца (да 1 знач.).
|| наз. узбуджэ́нне, -я, н. (да 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
awaken [əˈweɪkən] v. fml
1. прачына́цца, прачну́цца (ад сну)
2. абуджа́ць; выкліка́ць (пра эмоцыі);
awaken to smth. пача́ць усведамля́ць што-н. (страту чаго-н.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
waken [ˈweɪkən] v. fml
1. прачына́цца, абуджа́цца;
waken from sleep прачну́цца ад сну
2. абуджа́ць, будзі́ць;
waken hopes будзі́ць надзе́і;
waken fire раздува́ць аго́нь
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
успаро́цца разм. (рана ўстаць, прачнуцца) sehr früh áufwáchen, sehr früh áufstehen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
awaken
[əˈweɪkən]
1.
v.i.
прачына́цца, прачну́цца
2.
v.t.
1) абуджа́ць; узбуджа́ць
2) узбуджа́ць
to awaken compassion — узбудзі́ць спачува́ньне
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)