лато́чнік, ‑а, м.

Разм. Прадавец з латка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

магазі́ншчык, ‑а, м.

Разм. Прадавец у магазіне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

salesman [ˈseɪlzmən] n. (pl. -men) прадаве́ц

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

shop assistant [ˈʃɒpəˌsɪstənt] n. прадаве́ц; прадаўшчы́ца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

paper boy [ˈpeɪpəˌbɔɪ] n. прадаве́ц газе́т

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

АНТЫКВА́Р (ад лац. antiquarius аматар, знаўца старажытнасцяў),

збіральнік і прадавец стараж. прадметаў, твораў мастацтва, рэдкіх кніг і інш. рэчаў.

т. 1, с. 397

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

бу́лачнік, -а, мн. -і, -аў м. (уст.).

Уладальнік булачнай або прадавец булак, а таксама пекар, які іх выпякае.

|| ж. бу́лачніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ювелі́р, -а, мн. -ы, -аў, м.

Майстар, які вырабляе прадметы мастацтва, упрыгожанні і пад. з каштоўных металаў, з каштоўнымі камянямі, або прадавец такіх прадметаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

мануфакту́ршчык, ‑а, м.

Прадавец мануфактуры (у 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

БАКАЛЕ́Я (ад араб. бакал прадавец харчовых прыпасаў),

абагульненая назва некаторых харч. тавараў — круп, мукі, кандытарскіх вырабаў, солі, чаю, кавы, прыпраў і інш.

т. 2, с. 228

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)