ransom​2 [ˈrænsəm] v. выкупля́ць; плаці́ць вы́куп

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

абро́к¹, -у, м. (гіст.).

У час прыгону: натуральны або грашовы падатак, які спаганяўся памешчыкамі з сялян; чынш.

Збіраць а.

|| прым. абро́чны, -ая, -ае.

А. селянін (які плаціць аброк).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

да́ннік, ‑а, м.

Той, хто плаціць даніну (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адудзя́чваць

‘дзякаваць, плаціць тым жа, такім жа ўчынкам і стаўленнем каму-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. адудзя́чваю адудзя́чваем
2-я ас. адудзя́чваеш адудзя́чваеце
3-я ас. адудзя́чвае адудзя́чваюць
Прошлы час
м. адудзя́чваў адудзя́чвалі
ж. адудзя́чвала
н. адудзя́чвала
Загадны лад
2-я ас. адудзя́чвай адудзя́чвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час адудзя́чваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

арэ́нда, -ы, ДМ -дзе, ж.

1. Наём памяшкання, зямельнага ўчастка і пад. ў часовае карыстанне.

Здаць у арэнду.

2. Плата за такі наём.

Плаціць арэнду.

|| прым. арэ́ндны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аліме́нты, -аў.

Матэрыяльныя сродкі (грошы), якія выплачваюцца ў адпаведнасці з пастановай суда на ўтрыманне непрацаздольных дзяцей або бацькоў асобамі, што звязаны з імі адносінамі роднасці.

Плаціць а.

|| прым. аліме́нтны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́плаціць, -плачу, -плаціш, -плаціць; -плачаны; зак., што.

Выдаць плату, поўнасцю заплаціць.

В. доўг.

|| незак. выпла́чваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. вы́плата, -ы, ДМ -плаце, ж.; прым. выплатны́, -а́я, -о́е.

Выплатная ведамасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

падатказдо́льнасць, ‑і, ж.

Спец. Наяўнасць прымет, пры якіх па закону належыць плаціць падатак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыплаці́ць, ‑плачу, ‑плаціш, ‑плаціць; зак., што.

Заплаціць у дадатак, звыш якой‑н. платы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

płacić

незак. плаціць;

płacić gotówką — плаціць наяўнымі [грашыма];

płacić na raty — плаціць y растэрміноўку;

płacić przelewem — плаціць пераводам;

płacić z góry — плаціць авансам;

płacić dobrem za złe — плаціць дабром за зло

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)