Юнона,

малая планета.

т. 18, кн. 1, с. 210

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

плането́ід

(ад планета + -оід)

тое, што і астэроід.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

плането́лаг

(ад планета + -лаг)

астраном, які вывучае планеты.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Юпітэр,

планета Сонечнай сістэмы.

т. 18, кн. 1, с. 211

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Neptune [ˈneptju:n] n.

1. astron. (плане́та) Непту́н

2. myth. Непту́н (бог мораў)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Wándelstern m -(e)s, -e уст. плане́та

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Палас (малая планета) 9/625

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Цэрэра (малая планета) 6/592

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Планіда ’лёс, вышэйшае прадвызначэнне’ (чач., Мат. Гом.; Бяльк.; Растарг.), ст.-бел. планита (XVI ст.). З планета (гл.) у выніку мены е > и ў запазычаных словах пад уплывам народнай этымалогіі (Карскі, 1, 188). Паводле Німчука (Давньорус., 20), и (i) адлюстроўвае грэка-візантыйскае вымаўленне πλανήτης ’планета’; азванчэнне τ у міжвакальным становішчы. Тое ж рус. плани́да ’лёс’, ’планета’, ’камета’, ’моцны вецер, дождж, гром’, якія узніклі ў выніку пераафармлення лексемы планита пад уплывам слоў накшталт Фемида. Новае значэнне ’лёс’ узнікла ў сувязі з астралагічнымі гараскопамі (КЭСРЯ, 340).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Saturn [ˈsætɜ:n] n.

1. myth. Сату́рн (бог пасеваў і земляробства)

2. astron. Сату́рн (планета)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)