Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
vermíschenvt
1) зме́шваць, пераме́шваць
2) (з)блы́таць
3) с.-г. скрыжо́ўваць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
agitate[ˈædʒɪteɪt]v.
1. (for/against) агітава́ць;
agitate for/against smb./smth. агітава́ць за каго́-н./што-н./су́праць каго́-н./чаго́-н.
2. хвалява́ць, узбуджа́ць;
be agitated хвалява́цца
3. узбо́ўтваць, пераме́шваць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
interweave
[,ɪntərˈwi:v]
v., -wove or -weaved, -woven
1) ператыка́ць, пераплята́ць
2) мо́цна злуча́ць, пераме́шваць ра́зам
to interweave truth with fiction — перамяша́ць пра́ўду з вы́думкай
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
medley
[ˈmedli]1.
n., pl. -leys
1) мешані́на, су́месь f.
2) Mus. папуры́, n., indecl.
2.
adj.
зьме́шаны, мяша́ны; разнаро́дны, разнаста́йны
3.
v.t.
зьме́шваць, пераме́шваць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Лязава́ць, лёсова́ць ’мясіць і пераціраць гліну для фармоўкі цэглы або кафлі’, ’перамешваць ванну, наліваючы вадой’ (гродз., Нар. сл.) складаюць з польск.падляш., мазавец.lasovać і хелмінска-дабжыньск.lašovać адзін арэал. Бел. запазычана з польск.lasować ’гасіць вапну’, якое з ням.löschen, с.-в.-ням.leschen ’тс’ (Слаўскі, 4, 63; Глінка, Бел.-польск. ізал., 29).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
мяша́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны і ме́шаны; незак.
1.што і без дап. Размешваць, перамешваць што-н., пераварочваючы, боўтаючы чым-н.
М. кашу.
2.што з чым. Змешваць, злучаць што-н. з чым-н.
М. пясок з цэментам.
3. Замешваць корм для жывёлы.
4.перан., каго-што ў што. Уцягваць, умешваць, ублытваць у што-н. (разм.).
Не мяшай мяне ў гэту справу.
5.што і без дап. Пераворваць глебу (разм.).
|| зак.памяша́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны і -ме́шаны (да 1 знач.) ізмяша́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны і зме́шаны (да 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Буро́іць ’гаварыць без толку’ (Бяльк.). Параўн. рус.буро́вить ’гаварыць; балбатаць; вярзці лухту’, буро́бить ’гаварыць няпраўду, ілгаць’. Рус. дзеясловы азначаюць таксама ’варушыць, узрыхляць; хваляваць; перамешваць; застаўляць цячы, біць крыніцай; многа наліваць з шумам і да т. п.’, таму можна меркаваць, што ўсе гэтыя словы адносяцца да буры́ць1, 2. Гл. Фасмер, 1, 247, які рус.буро́бить ’хлусіць’ адносіць да буро́вить ’біць крыніцай’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
míschen
1.vt мяша́ць, зме́шваць, пераме́шваць
2.~, sich уме́швацца, ула́зіць (у што-н.);
sich in die Ménge ~ змяша́цца з нато́ўпам
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
бо́ўтаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Разм.
1. Рухаць чым‑н. у вадкасці; мяшаць, перамешваць што‑н. вадкае; плюхаць. Ціха ля агню, толькі трашчыць вогнішча ды ў лозах у вадзе, што злецілася, боўтае рыба.Пташнікаў.На ім [ўслоне] стаяла дзежка цеста, І апалонік то і дзела Па дзежцы боўтаў жвава, смела.Колас.Лыжкаю, якую бывалыя рукі лыкам прывязалі да галінкі, .. [Пархвеныч] боўтае ў вядзёрку, збірае накіп з юшкі. Накіпу ўжо і няма, а ён усё боўтае ды боўтае лыжкаю.Карамазаў.
2.чым. Рабіць рухі чым‑н. звешаным. Падлубны ціхенька пасвістваў, боўтаючы нагамі пад лавай.Пестрак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)