grzeczny

1. далікатны, ветлівы; выхаваны;

2. паслухмяны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

gold​1 [gəʊld] n. зо́лата

♦

as good as gold ве́льмі паслухмя́ны; до́брых паво́дзін (пра дзяцей)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

крэату́ра

(лац. creatura = тварэнне)

стаўленік уплывовай асобы, паслухмяны выканаўца яе волі.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

manageable [ˈmænɪdʒəbl] adj.

1. той/то́е, які́м лёгка кірава́ць;

The company is just not manageable. Гэтай кампаніяй немагчыма кіраваць.

2. паслухмя́ны;

a manageable horse паслухмя́ны конь

3. рэа́льны, выкана́льны;

Is that manageable for you? Вы здолееце зрабіць гэта?

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

biddable

[ˈbɪdəbəl]

adj.

1) паслухмя́ны

2) мо́цная, вы́йгрышная (ка́рта для ста́ўкі)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

dutiful

[ˈdu:tifəl]

adj.

1) паслухмя́ны, адда́ны

2) які́ выніка́е з абавя́зку

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ціхмя́ны, ‑ая, ‑ае.

Паслухмяны, пакорлівы, лагодны, рахманы. Шафёр Кузьма Круглы — малады ціхмяны хлопец. Навуменка. Зрабіліся вялікія вочы ў Лізы: ні разу яшчэ не бачыла яна маці, ціхмяную, пакорлівую, вось такой. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Ніганьбі́тны ’паслухмяны, памяркоўны; нягрэблівы’ (Янк. 1). Да ганьбіць (гл. ганьба), у аснове семантыкі выраз не даваць ганьбы *не мець заганы’. Параўн. ганьбітны ’дэфектны’ (Сл. ЦРБ).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

gehórsam

1. a паслухмя́ны

2. adv паслухмя́на

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

поко́рный пако́рны, пако́рлівы; (послушный) паслухмя́ны;

◊

ваш поко́рный слуга́ уст. ваш пако́рны слуга́;

поко́рная про́сьба уст. пако́рная про́сьба.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)