піраплазмі́да
‘паразіт з групы прасцейшых’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
піраплазмі́да |
піраплазмі́ды |
| Р. |
піраплазмі́ды |
піраплазмі́д |
| Д. |
піраплазмі́дзе |
піраплазмі́дам |
| В. |
піраплазмі́ду |
піраплазмі́д |
| Т. |
піраплазмі́дай піраплазмі́даю |
піраплазмі́дамі |
| М. |
піраплазмі́дзе |
піраплазмі́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
піраплазмі́да
‘паразіт з групы прасцейшых’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
піраплазмі́да |
піраплазмі́ды |
| Р. |
піраплазмі́ды |
піраплазмі́д |
| Д. |
піраплазмі́дзе |
піраплазмі́дам |
| В. |
піраплазмі́ду |
піраплазмі́ды |
| Т. |
піраплазмі́дай піраплазмі́даю |
піраплазмі́дамі |
| М. |
піраплазмі́дзе |
піраплазмі́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
гемаспары́дыя
‘унутрыклетачны паразіт з атраду пратыстаў’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гемаспары́дыя |
гемаспары́дыі |
| Р. |
гемаспары́дыі |
гемаспары́дый |
| Д. |
гемаспары́дыі |
гемаспары́дыям |
| В. |
гемаспары́дыю |
гемаспары́дый |
| Т. |
гемаспары́дыяй гемаспары́дыяю |
гемаспары́дыямі |
| М. |
гемаспары́дыі |
гемаспары́дыях |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
гемаспары́дыя
‘унутрыклетачны паразіт з атраду пратыстаў’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гемаспары́дыя |
гемаспары́дыі |
| Р. |
гемаспары́дыі |
гемаспары́дый |
| Д. |
гемаспары́дыі |
гемаспары́дыям |
| В. |
гемаспары́дыю |
гемаспары́дыі |
| Т. |
гемаспары́дыяй гемаспары́дыяю |
гемаспары́дыямі |
| М. |
гемаспары́дыі |
гемаспары́дыях |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
мікраспары́дыя
‘унутрыклетачны паразіт з групы прасцейшых’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мікраспары́дыя |
мікраспары́дыі |
| Р. |
мікраспары́дыі |
мікраспары́дый |
| Д. |
мікраспары́дыі |
мікраспары́дыям |
| В. |
мікраспары́дыю |
мікраспары́дый |
| Т. |
мікраспары́дыяй мікраспары́дыяю |
мікраспары́дыямі |
| М. |
мікраспары́дыі |
мікраспары́дыях |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
мікраспары́дыя
‘унутрыклетачны паразіт з групы прасцейшых’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мікраспары́дыя |
мікраспары́дыі |
| Р. |
мікраспары́дыі |
мікраспары́дый |
| Д. |
мікраспары́дыі |
мікраспары́дыям |
| В. |
мікраспары́дыю |
мікраспары́дыі |
| Т. |
мікраспары́дыяй мікраспары́дыяю |
мікраспары́дыямі |
| М. |
мікраспары́дыі |
мікраспары́дыях |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паразі́тка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.
Жан. да паразіт (у 2, 3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
hanger-on [ˌhæŋərˈɒn] n. (pl. hangers-on) derog. прыспе́шнік; прыліпа́ла; паразі́т
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ПРАМЕ́ЖКАВЫЯ ГАСПАДАРЫ́ паразітаў,
арганізмы, у якіх паразіт жыве ў лічынкавым стане, размнажаецца бясполым шляхам ці партэнагенетычна; абавязковае звяно ў цыкле развіцця многіх паразітаў. У адрозненне ад П.г. дэфінітыўнымі гаспадарамі з’яўляюцца арганізмы, у якіх паразіт дасягае палавой спеласці і размнажаецца палавым шляхам. П.г. насяляюць агульны з дэфінітыўнымі гаспадарамі біятоп ці маюць з імі харч. сувязі. П.г. могуць быць малюскі, чэрві, ракападобныя, кляшчы, насякомыя, рыбы, земнаводныя, паўзуны, млекакормячыя і чалавек.
Кожная група П.г. спецыфічная для пэўных груп паразітаў. Напр., малюскі — для смактуноў; ракападобныя — для стужачных чарвей, скрэбняў; млекакормячыя жывёлы — для стужачных чарвей (мышападобныя грызуны — для альвеакока; авечкі, козы, свінні — для эхінакока, буйн. раг. жывёла — для бычынага цэпеня). Чалавек — П.г. для эхінакока, плазмодыяў.
т. 12, с. 554
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
заразі́ха, ‑і, ДМ ‑зісе, ж.
Бесхларафільная расліна-паразіт, якая развіваецца на карэнні іншых раслін (сланечніку, канапель, канюшыны і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)