сінаптаза́ўры
(н.-лац. synaptosauria)
падклас вымерлых марскіх паўзуноў, у які ўваходзілі пратазаўры і плезіязаўры.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гастэрастама́ты
(н.-лац. gasterostomata)
падклас трэматодаў, паразітуюць у стрававальным тракце рыб і земнаводных; брухаротыя смактуны.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
цэфалакары́ды
(н.-лац. cephalocarida)
падклас ракападобных; жывуць на пясчаным дне ў Атлантычным і Ціхім акіянах.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
КАТЫЛАЗА́ЎРЫ (Cotylosauria),
падклас вымерлых найб. стараж. і прымітыўных паўзуноў. 2 атр., 4 падатр., каля 10 сям., 80 родаў, больш за 100 відаў. Вядомы з сярэдзіны карбону да трыясу (440—230 млн. гадоў назад). Былі пашыраны ў Еўразіі, Амерыцы, Антарктыдзе, Афрыцы.
Даўж. ад 20 см да 3,5 м. Цела прысадзістае, галава невял., хвост кароткі. Чэрап з суцэльнай покрыўкай, зубы паднябенныя, шыя кароткая (звычайна з 2 пазванкоў), канечнасці кароткія, масіўныя. Большасць насякомаедныя, былі расліннаедныя і драпежныя. Па рэштках К. вызначаюць узрост выкапнёвых адкладаў.
П.Ф.Каліноўскі.
т. 8, с. 179
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
андрэі́ды
(н.-лац. andreaeidae)
падклас лістасцябловых імхоў; пашыраны па ўсім зямным шары, прадстаўлены адзіным родам андрэя.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
архаза́ўры
(ад гр. archaios = старажытны + -заўр)
падклас вымерлых (тэкадонты, дыназаўры, птэразаўры) і сучасных (кракадзіл) паўзуноў (дыапсідаў).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
лепідаза́ўры
(н.-лац. lepidosauria)
падклас паўзуноў (дыапсідаў), які ўключае атрады эазухій (выкапнёвыя формы), дзюбагаловых і лускаватых.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
паўрапо́ды
(н.-лац. pauropoda)
падклас мнаганожак, пашыраны амаль ва ўсіх геаграфічных зонах, акрамя пустынь і тундры.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пірасо́мы
(ад піра- + сома)
падклас марскіх хордавых жывёл падтыпу тунікатаў, здольныя ярка свяціцца дзякуючы сімбіятычным бактэрыям.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
хетэты́ды
(н.-лац. chaetetida)
падклас вымерлых беспазваночных жывёл класа каралавых паліпаў, якія жылі ў ардовіку — неагене.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)