Першая састаўная частка складаных слоў; ужываецца замест «нова...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напрыклад: навагодні, навамодны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
каршуно́ў ко́ршунов, ко́ршуна;
~но́ва гняздо́ — гнездо́ ко́ршуна
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Порт-Но́вог. Порт-Но́ванескл., м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Nowa Sól
г.Нова-Суль
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
барано́ў, ‑нова.
Які належыць бараду. Бараноў рог. □ Аднойчы.. [Люся] дапамагала маці на кухні абіраць бульбу і са страхам пазірала, як Амархан абгрызаў баранову лапатку.Даніленка.
•••
Сагнуць (скруціць) у бараноў роггл. сагнуць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
newly
[ˈnu:li]
adv.
1) няда́ўна, но́ва
newly arrived — новапрыбы́лы
2) на́нава; зноў
a newly revived scandal — на́нава ажы́лы сканда́л
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ЗАБО́РСКІ (Пётр Іванаў) (?—1665),
майстар-цаніннік, чаканшчык і ювелір. Паходзіў з Беларусі. У 1658—65 узначальваў арцель бел. майстроў (І.Максімаў, С.Палубес, Ф.Чука і інш.), якія стварылі вонкавае ўбранства і аздабленне інтэр’ера Васкрасенскага сабора Нова-Іерусалімскага манастыра (каля г. Істра Маскоўскай вобл.) шматкаляровымі паліванымі кафлямі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
nowo
у спалучэнні з дзеепрыметнікам нова-, зноў;
nowo narodzony — нованароджаны;
nowo przybyły — новапрыбылы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ІВАНО́Ў Андрэй, разьбяр па дрэве 2-й пал, 17 ст. Паходзіў з Беларусі. Майстар беларускай рэзі. Працаваў у Аружэйнай палаце ў Маскве (з 1667 «разьбяной справы жалаваны майстар»). Пад кіраўніцтвам старца Арсенія разам з інш. майстрамі ўдзельнічаў у аздабленні сабора Васкрасенскага Нова-Іерусалімскага манастыра (да 1667), драўлянага царскага палаца ў с. Каломенскае (1667—68), палацавай мэблі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ІВАНО́Ў (Якаў) (Якушка),
разьбяр па дрэве 2-й пал. 17 ст. Паходзіў з Віцебска. Майстар беларускай рэзі. Працаваў пераважна ў Маск. дзяржаве. У канцы 1666 пераведзены з Васкрасенскага Нова-Іерусалімскага манастыра ў Маскву. Разам з інш.бел. майстрамі ўдзельнічаў у аздабленні царскага палаца ў с. Каломенскае (1667—68), рабіў разную мэблю, узорыстыя аконныя рамы і інш.