Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
браху́н, ‑а, м.
Разм.пагард. Ілгун, хлус, манюка; паклёпнік, нагаворшчык. [Васіль Ціханавіч:] — Гітлераўцы пішуць, што ўзялі Маскву, Ленінград. Нават да таго, брахуны, дадумаліся, што абвясцілі, каб бралі прапускі, хто хоча ехаць у Маскву...Сіўцоў.// Той, хто любіць вельмі шмат, без меры гаварыць; балбатун, лапатун. З брахні не мруць, ды брахунам веры не даюць.Прыказка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
notorious[nəʊˈtɔ:riəs]adj. (for) су́мна вядо́мы, праславу́ты, пра яко́га хо́дзіць дрэ́нная сла́ва;
be notorious for smth. сла́віцца чым-н. дрэ́нным/благі́м;
a notorious liar страшэ́нны лгун, хлус, маню́ка
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
plausible
[ˈplɔzəbəl]
adj.
1) праўдападо́бны
2) які́ выкліка́е даве́р
a plausible liar — маню́ка, яко́му лёгка ве́раць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
*Муцю́н, мутю́н, мутюне́ц, мутюнэ́ско, муту́н ’ілгун, манюка, хлус’ кобр., Сл. Брэс.; пін., Доўн.-Зап., 1; пін., драг., Нар. лекс. і КЭС). Да муці́ць ’падманваць’ (гл.). Аб суфіксе гл. Сцяцко, Афікс. наз., 68.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
arrant
[ˈærənt]
adj.
відаво́чны, і́сны, жахлі́вы
an arrant liar — відаво́чны маню́ка
arrant nonsense — і́снае глу́пства, і́сная лухта́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Ляпа́йла ’манюка, той, хто нясе лухту’ (Шат.). Рус.валаг., перм.ля́пало ’пляткар’. Да ля́паць ’гаварыць абы-што’. (Аднак параўн. літ.lẽpas ’балбатун’, lẽpaila ’гультай, вялы чалавек’.) Аб суфіксе гл. Сцяцко, Афікс. наз., 93.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
вральразг. браху́н, -на́м., хлус, род. хлуса́м., ілгу́н, -на́м., (после гласных) лгун, род. лгуна́м., маню́ка, -кі м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
врунразг. ілгу́н, -на́м., (после гласных) лгун, род. лгуна́м., хлус, род. хлуса́м., маню́ка, -кі м., браху́н, -на́м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
confirmed
[kənˈfɜ:rmd]
adj.
1) пацьве́рджаны, даве́дзены, абгрунтава́ны
2) закаране́лы (маню́ка), заўзя́ты (п’я́ніца)
3) храні́чны
a confirmed invalid — храні́чны кале́ка
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)