Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
bifocal
[,baɪˈfoʊkəl]1.
adj.
двухфо́кусны
2.
n.
двухфо́кусная лі́нза
•
- bifocals
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
лу́па
(фр. loupe)
збіральная лінза ў аправе або сістэма лінз для разглядання дробных дэталей.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
МЕНІ́СК (ад грэч. mēniskos паўмесяц),
1) скрыўленая паверхня вадкасці ўнутры вузкай (капілярнай) трубкі або паміж дзвюма блізка размешчанымі цвёрдымі сценкамі. Вадкасць, якая змочвае сценкі (напр., вада—шкло), утварае увагнуты М., а вадкасць, якая не змочвае сценкі (напр., ртуць—шкло), — выпуклы М.
2) Лінза, абмежаваная дзвюма сферычнымі паверхнямі, якія маюць аднолькавы напрамак крывізны. М. змяншае аберацыі аптычных сістэм (гл.Меніскавыя сістэмы).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
concave
[kɑ:nˈkeɪv]1.
adj.
увагну́ты, угну́ты
a concave lens — увагну́тая лі́нза
2.
v.t.
угіна́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
АПТЫ́ЧНАЯ СІ́ЛА,
фізічная велічыня, якая характарызуе пераламляльную здольнасць аптычнай сістэмы. Абазначаецца D. Аптычная сіла лінзы D = n/F, дзе n — паказчык пераламлення асяроддзя, у якім знаходзіцца лінза, F — фокусная адлегласць. Аптычная сіла збіральных аптычных сістэм дадатная, рассейвальных — адмоўная. Для сістэмы з дзвюх лінзаў D = D1 + D2 - dD1D2, дзе d — адлегласць паміж заднім гал. фокусам першай лінзы і пярэднім гал. фокусам другой. Адзінка аптычнай сістэмы дыяптрыя.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
eyeglass
[ˈaɪglæs]
n.
1) лі́нзаf., мано́кль -я m.
2) акуля́р -а m. (мікраско́па, тэлеско́па)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
lens
[lenz]
n.
1) лі́нзаf.
2) Anat. крышта́лік -а m.
contact lenses — канта́ктныя лі́нзы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
НАРЫ́ЛЬСКІ МЕ́ДНА-НІ́КЕЛЕВЫ РАЁН.
На Пн Краснаярскага краю Расіі. Уключае радовішчы: Нарыльск-1 (распрацоўваецца з 1937), Нарыльск-2, Талнахскае (з 1965), Акцябрскае (з 1974). Радовішчы магматычныя, сульфідныя, звязаны з інтрузіямі асн. парод (жылы, лінза- і пластападобныя целы). Глыб. залягання 150—1500 м. Гал. рудныя мінералы: пен ландыт, халькапірыт, пірацін. Спадарожна руды маюць у сабе таксама кобальт, золата, серабро і плаціноіды. Распрацоўваюцца адкрытым і падземным спосабамі. Адм. і прамысл. цэнтр — г. Нарыльск.