пра́нік, -а, мн. -і, -аў, м.

Плоскі драўляны брусок з ручкай для выбівання бялізны пры мыцці ці абівання, абмалоту лёну і пад.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ільнотраста́ і (пасля галосных) льнотраста́, -ы́, ДМ -сце́, ж.

Вылежалыя або вымачаныя сцёблы лёну, з якіх атрымліваюць прадзільнае валакно.

Шаўкавістая л.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ільнатка́цкі і льнатка́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да ткання, ткацтва лёну. Ільнаткацкая вытворчасць. Ільнаткацкі цэх. Ільнаткацкая майстэрня. // Прызначаны для ткання лёну. Ільнаткацкая машына. Ільнаткацкі станок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Аршанскі 2 (сорт лёну) 12/515

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

flax

[flæks]

n.

1) лён, ільну́ або́ лёну m.

2) валакно́ лёну

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ільнасе́мя і льнасе́мя, ‑я, н.

Насенне лёну, ільняное семя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́часкі, ‑аў; адз. няма.

Адходы пры часанні. Вычаскі з лёну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

церабі́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для цераблення лёну, канапель. Церабільная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лён-даўгуне́ц (род. лёну (ільну́, льну)-даўгунцу́) м., с.-х. лён-долгуне́ц

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лён-кудра́ш (род. лёну (ільну́, льну)-кудрашу́) м., с.-х. лён-кудря́ш

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)