Скаку́н ‘
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Скаку́н ‘
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Grílle I
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Séepferdchen
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Zírpe
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
клы́гаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дарашава́ты, ‑ая, ‑ае.
Шараваты (пра масць каня).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Скачо́к ‘
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Héuschrecke
1) саранча́
2)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
круць,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АМУЛЕ́Т (
прадмет, які носіцца на целе і, на думку ўладальніка, мае магічную ўласцівасць адводзіць хваробу, бяду, засцерагаць ад ліхіх чараў. Вера ў сілу амулета звязана з першабытнай магіяй і фетышызмам. У многіх народаў свету вера ў амулет захавалася да нашых дзён.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)