Пры́сьма ’ўмольна, з упрошваннем’ (Клім.). Гл. про́сьма.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ко́цях ’мурза’ (Клім.). Магчыма, да каўцях. Гл. коўт.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вы́пушчак ’выпустак’ (Клім.). Ад выпусціць з суф. ‑jак.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

*Працёка, протёка ’праток’ (Клім.). Да працякаць < цячы (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

*Пама́йбу, помаібу ’старажытнае прывітанне’ (Клім.). З памагай бог.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Молыці ’могілкі’ (Клім.). З моглыці. Да магі́ла (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Асю ’выгук для адгону свіней’ (Клім.). Варыянт ацю (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

*Про́бажыць, про́божыты ’галасіць, стагнаць’ (Клім.). Да бог; гл. бажыцца.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Прыка́н ’паркан, плот, агароджа’ (клім., Бяльк.). Да парка́н (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Прыхлу́дзіць (прыхлу́дыты) ’ашаламіць, збянтэжыць; прыстукнуць’ (Клім.). Да хлуд (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)