ко́клюшны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да коклюшу. Коклюшны кашаль. // Хворы на коклюш. Коклюшнае дзіця.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спазматы́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да спазмы. Спазматычны прыпадак. // Выкліканы спазмамі; сутаргавы. Спазматычны кашаль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Hústen m -s ка́шаль;

von ~ befállen wérden раска́шляцца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Ко́халь ’коклюш’ (Сл. паўн.-зах., Мат. Гом.). Гукапераймальнае. Параўн. кашаль (гл.) і кох‑кох.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

cough​1 [kɒf] n. ка́шаль;

give a slight cough адка́шляцца;

have a bad cough мо́цна ка́шляць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

irritating [ɪrɪˈteɪtiŋ] adj. раздражня́льны;

an irritating man/habit раздражня́льны чалаве́к/звы́чай;

an irritating cough надаку́члівы ка́шаль

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Пёрх ’пазыў на кашаль’, ’перхата’ (Нас.). Аддзеяслоўны назоўнік, аснова якога — гукаперайманне, да пе́рхаць 2 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

dychawiczny

астматычны; дыхавічны;

dychawiczny kaszel — астматычны кашаль

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

kaszel, ~lu

kasz|el

м. кашаль;

mam ~el — у мяне кашаль;

zanieść się ~lem — зайсціся ў кашлі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

су́даргавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сударгі. І тады з грудзей яго [Валокі] прарваўся сударгавы, нястрымны кашаль. Быкаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)