спазматы́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да спазмы. Спазматычны прыпадак. // Выкліканы спазмамі; сутаргавы. Спазматычны кашаль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Hsten m -s ка́шаль;

von ~ befllen wrden раска́шляцца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Ко́халь ’коклюш’ (Сл. паўн.-зах., Мат. Гом.). Гукапераймальнае. Параўн. кашаль (гл.) і кох‑кох.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

cough1 [kɒf] n. ка́шаль;

give a slight cough адка́шляцца;

have a bad cough мо́цна ка́шляць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

irritating [ɪrɪˈteɪtiŋ] adj. раздражня́льны;

an irritating man/habit раздражня́льны чалаве́к/звы́чай;

an irritating cough надаку́члівы ка́шаль

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ЗАПАЛЕ́ННЕ ЛЁГКІХ, пнеўманія,

вострае і хранічнае запаленне бронхаў, альвеалярнай ці прамежкавай злучальнай тканак лёгкіх. Узнікненню З.л. садзейнічаюць пераахаладжэнне, ператамленні, шкодныя прывычкі, запаленчыя працэсы верхніх дыхальных шляхоў і інш.

Найчасцей бывае 3 формы вострага Зл.: крупознае, ачаговае, віруснае. Крупознае З.л. (долевае, фібрознае, плеўрапнеўманія) — запаленне долі лёгкага і плеўры з фіброзным выпатам у лёгачныя альвеолы. Пачынаецца раптоўна, т-ра цела павышаецца да 39—40 °C, слабасць, моцны боль у баку, кашаль з макротай іржавага колеру (ад дамешку крыві); цягнецца 2—3 тыдні. Ачаговае З.л. (бронхапнеўманія) — запаленне асобных участкаў лёгкіх без выпату. Пачынаецца паступова, слабы кашаль, макрота без крыві, т-ра 37—39 °C. Віруснае З.л. (інтэрстыцыяльнае) узнікае пры грыпе; хварэюць доўга. Ускладненні: плеўрыты, абсцэсы, калапс, хранічнае З.л. Лячэнне: тэрапеўтычнае, шпіталізацыя.

А.​В.​Лявонава.

т. 6, с. 530

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Пёрх ’пазыў на кашаль’, ’перхата’ (Нас.). Аддзеяслоўны назоўнік, аснова якога — гукаперайманне, да пе́рхаць 2 (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

dychawiczny

астматычны; дыхавічны;

dychawiczny kaszel — астматычны кашаль

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

kaszel, ~lu

kasz|el

м. кашаль;

mam ~el — у мяне кашаль;

zanieść się ~lem — зайсціся ў кашлі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

су́даргавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сударгі. І тады з грудзей яго [Валокі] прарваўся сударгавы, нястрымны кашаль. Быкаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)